niedziela, 2 marca 2014

Od Desota CD własnej historii CZ 2

Nie, nie mogłem w to uwierzyć. On nie żyje, popełnił samobójstwo, znaleziono jego ciało, sam je widziałem! Całe pokrwawione i porozrywane przez skały, a teraz stał tu przede mną, cały i zdrowy! I wyglądał lepiej ode mnie, nie był taki stary...czyżby był nieśmiertelny? Nie...jego ciało było pochowane w świątyni, po prostu mam omamy, ale ten omam jest strasznie aż za bardzo, realistyczny. Te żółte, wielkie, smutne oczy wpatrywały się we mnie jakby starały sobie mnie przypomnieć. Wilk zdawal się młody i pełen energii, żadnego siwego włosa, w samym spojrzeniu nie było widać zmęczenia, tylko smutek. Przełknąłem ślinę i wreszcie zdobyłem się na to pytanie, pytanie które dręczyło mnie od kilki minit, kiedy tylko spojrzałem na te oczy.
- Czy jesteś duchem mojego ojca?
Wilk się zdziwił ale po chwili przybrał tą swoją minę i zaczął oglądać swoje łapy. Przypatrywał się również swojemu ogonowi i czubkowi nosa, spojrzał na mnie i pokręcił głową.
- Nie, z pewnością nie jestem duchem, ale czy jestem twoim ojcem, tego nie wiem. Jak się nazywasz?
- Desoto, jestem synem David'a i Tikiyi
- David'a i Tikiyi - powiedział wilk zastanawiając się, po chwili uśmiechnął się - David to ja, a moja żona nazywała się Tikiya, również miałem syna który nazywał się Desoto, czyli wynika z tego wszystkiego że jesteś moim synem. Tylko wyglądasz inaczej, starzej..ile masz lat?
- 10
- Czyli ja mam teraz niby 13 lat? To niemożliwe..gdzie ten czas mi tak szybko uciekł?
- Umarłeś...
- Nie, napewno nie umarłem, czułbym to gdybym ożył, pozatym już od dłuższego czasu żylem w pewnym ciemnym, wilgotnym miejscu...
Że co? O co mu chodziło...nie zachowywał się jak mój ojciec, kim był ten wilk?

CDN

Od Mako CD historii Zuko

- Gdzies ty był?! - spytała zdenerwowana i za razem zmartwiona mama patrząc na mnie
- Długa historia - westchnąłem i spojrzałem się na Nicklase'a - Dziękuję za podrzucenie do domu - powiedziałem
- Nie ma sprawy, no Zuko muszę ciebie podrzucić do szpitala, bo mama będzie zła - zaśmiał się, Zuko weszła na plecy Nick'a i wzbili się w powietrze
Pod wieczór opowiedziałem mamię całe zdarzenie, wyła zszokowana.
- A pamiętasz może gdzie to było?
- No było ciemno, było tam bardzo dużo roślin ... a i no tak! Była też taka mgła i czuć było wodę - powiedziałem - Coś chyba podobne do bagien ... bagienylas
- Hmm ... bagien nie ma na naszym terytorium, a pamiętasz może dokładną drogę? Narysuj może - podała mi jedną z map, których mieliśmy z kilkaset
Zabrałem się za malowanie.
- A to co? - spytała
- Tu było takie zejście w dół, a później znów w górę
- Dziwne ... idź lepiej spać, ja jeszcze pomyśle gdzie mogliście się znaleźć i to zbadam
Poszedłem do swojego pokoju i zasnąłem.

- 2 tygodnie później -

Zuko była zdrowa, odwiedzałem ją gdy była w szpitalu, ale jej mama chyba zraziła się do mnie po tym incydeńcie w nocy. Spotkaliśmy się wszyscy znów na polanie, znów jakieś gry i zabawy itp. Nastał wieczór, wszystkie szczeniaki się udały bliżej swych klanów oprócz mnie, Zuko, Yuno i Sehana. Siedzieliśmy jeszcze trochę na polanie, przeszliśmy do małego źrodełka, które z nikąd się pojawiło. Woda w nim mieniła się w odcieniach niebieskiego i fioletowego.
- Co to ma być?! - wykrzykneła Yuno
- Cichą bądź ... obudzisz za raz wszystkie klany - mruknął Sehan
- Wiesz jakbyś nie wiedział klany są o ileś od siebie oddalone
- Cicho - powiedziała Zuko wpatrzona w źrodełko - Chwila! Pamiętacie tą legende o innym wyiarze, że gdy tam wilk wejdzie to będzie wiedział jak będzie wyglądał w przyszłości itp. ?
- Jaka legenda? - spytałem zaciekawiony
Sehan objaśnił mi to bardzo szybko.
- No to co? Idziemy? - spytałem
- No nie wiem ... - westchnęła Yuno
- Czas tu staje i nikt się nie dowie, że nas nie było ...
- To jak? - znów zapytałem

Taka dziwna pół-nieobecność gracza misia.r

Jestem, znaczy mnie niema ... jezu XD
Mam dużo nauki, muszę sobie wyprostować sprawę z ocenami, i zgłaszam taką pół nieobecność na czas nieokreślony, max 3 tyg. Możecie wysyłać mi opka, formularze itd. Wchodzę często, tyle, że na krótko, czasem mogą się zdarzyć jakieś wyjątki, Poprawię /napiszę (bo byłam chora ) tylko 5 sprawdzianów, tak, że nie będę miała zaległości, potem wszystko wróci do normy i będę się uczyć na bieżąco i starczy mi czasu na pisanie opków itd. 
Założę, się, że jest to najdziwniejsza nieobecność na WK ever XD 

Witam po nieogarniętej stronie mocy
misia.r
Alfa KP
Sadness

Od Zuko cd historii Mako

Gdy tylko Mako pomógł mi dojść do szpitala Ness widząc mnie, wykrzyknęła moje imię podbiegając do mnie. Po chwili jakieś 5 wilków wypytywała mnie o to samo,  mianowicie, gdzie byłam. Nie zdążyłam nic powiedzieć gdy do szpitala wpadli moi rodzice. Mama przytuliła mnie z krzykiem tak mocno, jakbym miała zaraz rozpłynąć się w powietrzu. Poczułam na swoim policzku jej ciepłe łzy, miałam ochotę się rozpłakać ale odsunęłam się od niej, i z gracją wylądowałam na ziemi. Chciałam coś powiedzieć ale pielęgniarki zaczęły coś mówić o moich paskudnych ranach.
- Nic mi nie jest, naprawdę. Byl ze mną Mako i mi pomó...
- Byłaś z nim sama w środku nocy!? I do tego oboje jesteście poobijani!? - wykrzyknęła moja zdenerwowana mama, spojrzałam na tatę szukając pomocy, ale chyba wolał nie podpadać mamie. Mama spojrzała na Maka lustrując go wrogim spojrzeniem, basior przełknął ślinę i zaczął się powoli cofać, jednak nie zaszedł daleko ponieważ wpadł na kogoś. Uniósł łebek do góry i zobaczył Nicklasea, który szeroko uśmiechał się do niego.
- Usłyszałem jakieś krzyki i wrzaski więc zaniepokoiłem się...poza tym, co to za szczeniak?
- Jestem Mako, Młody Basior Alfa - odrzekł z dumą
- Ale jaja!- wykrzyknął mój wujek, jest tak jak mówiła mama, wujek był czasem strasznie dziecinny i dziwny
Mako popatrzył się dziwnie na Nicklasea i przytaknął, Nick uśmiechnął się i poklepał go po łebku.
- Czyli jesteś z Klanu Everything..musiało cię nieźle wymęczyć podróż tutaj, pozatym twoja mama musi się nieźle zamartwiać. Zuko! Chodź zaprowadzimy twojego kolegę do domu.
- Ale ona powinna tu zostać..- powiedziala moja mama
- To nie zajmie długo...no dobra dzieciaki na pokład!
Nicklase zrobił kółko wokół nas po czym w locie wsadził nas sobie na plecy. Musieliśmy mocno trzymać się jego futra. Aby nie spaść. Jakieś 10 minut później byliśmy pod jaskinią Alfy Klanu Everything. Kiedy tylko Aria zobaczyła swojego syna podbiegła do niego przytulając go.

(Mako? Wybacz opo na odwal się bo na denerwującym telefonie)

sobota, 1 marca 2014

Bez komentarza...

Fajnie, qrfa fajnie. Widzę, że wszyscy WK macie w dupie, to że Olgi nie ma nie oznacza, że nie musicie wchodzić. Oczywiście jak tam chcecie, ale ostatnio zauważyłam, że gówno was to obchodzi.
Na dodatek ktoś znowu zabrał mi admina... ogarnijcie się plebsy ;-;

~PikaPika


Od Mako CD historii Zuko

Straciłem z oczu Zuko, ale miałem ważniejszą teraz sprawę. Jakiś mutant biegła za mną. Wyminął mnie i znalazł się przede mną. Wystraszony wymachnąłem łapą i płomień ognia oślepiła go przy tym go oparzając. Na chwile zwierzę ode mnie odbiegło. Wstałem i podbiegłem w miejsce, gdzie widziałem Zuko. Zauważyłem znów tego jednego z mutantów, który zaczął machać łapami rozrywając gałęzie. Kulą ognia dostał w twarz, wydał przeraźiwy odgłos i na chwile zniknął w ciemnościach. Wpadłem do jakiegoś rowu. Zauważyłem Zuko, miała zamknięte oczy i się nie ruszała.
- No i po co ci było odprowadzanie mnie ... - powiedziałem i przewróciłem oczami
Nie mogłem jej zanieść do szpitalika, bo to było daleko, a i nadal wokół cziały się te stwory. Cały czas krążyły wokół nas. Zapaliłem mały płomyk, który się unosił nie podpalając gałęzi. Zająłem się jakoś Zuko, przeniosłem ją w inne miejsce i opatrzyłem rany liśćmi, które goją - tak słyszałem od dziadka. Nie spałem całą noc, pilnowałem teg płomyka. Gdy nadszedł ranek zauważyłem, że Zuko lepiej się miewa, gdyż wstała. Na pewno wszyscy się martwili gdzie jesteśmy. Wziąłem ją pod bok i brubowałem z nią przejść kilak kroków, ale była słaba.
- I co teraz? Ktoś nas znajdzie?
- Na pewno  tak - powiedziałem i zacząłem się rozglodać - Motylożółwie! - wykrzyknąłem, ale po minie Zuko widziałem, że ją wystraszyłem i odebrała to jakby właśnie taki stwór za nią stał
Zacząłem kopać pod jednym z drzew, odsunąłem się i wyszedł z niego młody motylożółw. Dogadałem się jakoś z nim, aby poprosił strasze osobniki o pomoc dla nas. Gdy już bylismy na grzbiecie jednego zwierzaka wznieśliśmy się w górę.
- Jak to możliwe, że one latają? Mają małe skrzydła, a są takie no wyglądają na masywne i najprawdopodobniej są też ciężkie?
- Sam za bardzo nie wiem - powiedziałem i się uśmiechnąłem
Dolecieliśmy do Klanu Wody, jeśli Zuko miała iść do szpitalika powinnien byc on w jej klanie. Wylądowaliśmy pod samym wejściem. Pobiegłem do jakiegoś lekarza, który zajął się Zuko.

Zuko :D ?