poniedziałek, 3 lipca 2017

Od Rhaegara c.d Gleny

 Spokojny szum wiatru dobiegający zza morza dobiegł do moich uszu, sprawiając, że mimowolnie nieco się podniosłem. Było jeszcze dosyć wcześnie, więc prawdopodobnie byłem już jedynym wilkiem który nie śpi. Leniwie wstałem, przeciągając się jak kot i głośno ziewając. Byłem głodny oraz spragniony. Powoli wygramoliłem się ze swojej jaskini, kierując się następnie w kierunku lasu. Przez chwilę szedłem rozglądając się w około w poszukiwaniu jakiegoś strumyka, kiedy w końcu na niego natrafiłem przystanąłem żeby się napić. Nie minęła chwila kiedy kolejny podmuch wiatru przyniósł za sobą nowy, ciekawy zapach. Zwierzyna? Nie, to nie było to. Zaciągnąłem się jeszcze raz i z lekkim niezadowoleniem stwierdziłem, że był to wilk, wilk od którego nie było czuć ani grama żywiołu wody. Pachniał natomiast jak mokra, dopiero co rozkopana ziemia. Nie musiałem zgadywać, żeby wiedzieć, że musiał być to ktoś z Klanu mojej kuzynki Elayne. Właśnie dlatego postanowiłem załatwić to raczej na spokojnie niż przelewając krew i wyrzucać owego delikwenta poza granice mojego Klanu. A muszę przyznać, że widok szybko odpływające wilka w stronę ''stałego'' lądu bywa naprawdę zabawny. Wilk nie był daleko, może trzydzieści, czterdzieści metrów dalej? Dlatego zbytnio się nie spieszyłem, przecież i tak mi nigdzie nie ucieknie. Nie zależało mi jakoś specjalnie na ukrywaniu swojej obecności, to też ów wilk szybko zorientował się, że coś jest nie tak. Poczułem jak atmosfera staje się napięta słysząc cichy warkot postaci, która znajdowała się teraz po drugiej stronie krzaków. Wziąłem krótki rozbieg, a następnie z gracją godnej długonogiej łani przeskoczyłem krzak, miękko lądując na swoich ciemnych, kropkowanych łapach. Spojrzałem tajemniczo na niższą i o wiele drobniejszą waderę, która na mój widok zjeżyła się jeszcze bardziej. Ze stoickim spokojem podszedłem do niej, przyglądając się uważnie każdemu jej ruchowi, nawet temu najmniejszemu. Jednak moją uwagę zwróciły też zioła które wadera miała obok siebie, czy nie występują one w większości Klanów?
 - Ciekawa zdobycz - powiedziałem po chwili siadając na trawie, wadera widząc moją pozycję z której ciężko będzie mi ją błyskawicznie zaatakować, nieco rozluźniła swoje mięśnie, już po chwili przyjmując normalną postawę. - Pamiętaj jednak, że nie jesteś na swoich terenach i takie spacery mogły się skończyć zupełnie inaczej. Na przyszłość pomów o tym ze swoją Alfą, która przekaże wszystko mi. Pozwalam Ci dokończyć zbiory, bezpiecznego powrotu - powiedziałem praktycznie od niechcenia.
 - Dobrze, daj mi dziesięć minut. - powiedziała wadera zbierając to co do tej pory zdążyła zebrać.
Westchnąłem trochę zażenowany swoją dzisiejsza dobrocią, żebym tylko ja był na co dzień tak miły dla obcych...
 - Jak Ci na imię?
 - Glena - wadera odpowiedziała w dalszym ciągu stojąc Tobie - A Tobie? - kiedy w końcu odwróciła się i rzuciła mi krótkie spojrzenie swoich żółtych oczu nie było widać w tym raczej zainteresowania, po prostu chciała być raczej uprzejma.
 - Rhaegar - prędko odpowiedziałem przez chwilę się zamyślając spoglądaj w błękitne niebo, zupełnie jak morze... - wiesz, jeśli byś pozwoliła, to pokazałbym Ci coś znacznie lepszego od tej babki lancetowatej.
 - Znasz się na roślinach?
 - Możesz w to nie uwierzyć, jednak Alfy muszą mieć przynajmniej podstawowe pojęcie na temat wszystkiego - westchnąłem - Nie będę czekał całego dnia, idziesz czy nie?
Wadera niechętnie, jednak w końcu ruszyła za mną trzymając się na pewien dystans. Zignorowałem ten brak zaufania w stosunku do mnie. Stąd do Świątyni było parę minut drogi, więc jak nie trudno zgadnąć, przez cały ten czas szliśmy w kompletnej ciszy. Dopiero kiedy znaleźliśmy się na miejscu, wadera od razu odżyła na widok świecących się, niebieskich kwiatów. Mieniły się jak kryształy, chociaż były one zdecydowanie kwiatami, w dodatku posiadały niesamowite zdolności regenerujące.
 - Rosną tylko w tym miejscu, jeśli chcesz możesz kilka zebrać. Ale nie więcej niż... 3
 - 5
 - 4 - o dziwo się zaśmiałem.

(Glena?)

Od Gleny do Rhaegara

Błąkałam się niedaleko Leśnego Strumyka. Dzień niedawno rozpoczął się, wraz z ćwierkaniem ptaków. Rozglądałam się za jakimiś ziołami do leków dla członków mojego klanu. Wszystko było spokojne, nie zmącone żadnym hałasem. Cudowna atmosfera, zwłaszcza dla mnie. Nagle, gdy przechodziłam przez bardziej zadrzewione tereny coś wpadło mi w oko. Tym czymś było ziele. Podeszłam w miejsce gdzie ono rosło. Roślina miała szerokie liście - dla innych wilków może to być następna trawa z wielu, ale ja poznałam ją od razu. Była to babka lancetowata. Zerwałam parę liści i zwróciłam się w stronę mojego obecnego miejsca zamieszkania, nie będę przecież niosła przez resztę spaceru tej rośliny. Nie było to daleko, ale droga zajmowała około dziesięć minut. Spacerowałam spokojnym, wolnym krokiem. Nic mnie przecież nie goniło. W między czasie zaczęłam rozmyślać o różnych rzeczach. Jedną z nich była myśl o tym, czy kogoś tutaj spotkam. Nie mówię, że chciałam koniecznie kogoś teraz poznać, ale było by miło. Nie mam po prostu nic przeciwko poznawaniu nowych wilków. Albo ich polubię, albo i nie.
Gdy już była kilka metrów od mojego celu usłyszałam coś. Kroki czterech łap. Stanęłam w bezruchu. Nasłuchiwałam. Chodził niedaleko mnie. Zaczęłam węszyć. Nie znałam jego zapachu. A niech to... To mógł być ktokolwiek. Na wszelki wypadek napięłam się, w razie gdyby osobnik byłby nastawiony na mnie agresywnie. W tedy będę gotowa do ataku.

Rhaegar?

Nowy wilk w Klanie Ziemi!

Eastern World by Tazihound

GLENA
Hierarchia: Zwykły członek
Klan Ziemi 

Od Crass do Rhaegara

Skoczyłam na gałąź drzewa, by wejść wyżej i wyżej i wyżej, aż do korony drzew. Musiałam się rozejrzeć. Byłam w... Lesie. Nie wiem, gdzie konkretnie, ale w lesie, tyle mi powinno wystarczyć. Objęłam ogon wokół jednej z gałęzi i zawisłam do góry nogami niczym nietoperz. Muszę pomyśleć, jak znaleźć jakieś miejsce na nockę... Zsunęłam się na gałąź niżej i Położyłam się na niej. Noc powoli zapadała, więc musiałam szybko znaleźć jakieś miejsce na noc. Podniosłam się i zeskoczyłam z drzewa. Gdy wzniósł się księżyc, mój ogon znowu się wydłużył. Skuliłam go i się na nim położyłam. Lubiłam się w niego wtulać, był strasznie miękki. Zamknęłam oczy i zasnęłam, nie patrząc na to, gdzie śpię. Po chwili, albo i nie chwili, usłyszałam warczenie. Gwałtownie się podniosłam i zaczęłam się rozglądać, czujna.
- Nie przyszłam, by was zabić... - rozglądałam się, żeby móc odeprzeć atak.
- W takim razie, kim jesteś i co robisz na terenach Klanu Wody? - warkot ustał, a zza krzaków wyszedł dumnie stojący basior. Zwinęłam ogon, by nie był tak długi i zaczęłam mu się przyglądać. Milczałam, nie chcąc go zdenerwować. Ten wziął głęboki wdech.
- Do jakiego klanu należysz?
- Klanu? - spytałam, patrząc na niego. Ten podszedł do mnie, a ja się oddaliłam, by zatrzymać bezpieczną odległość. Ten wyglądał, jakby miał mnie zaatakować, więc szybko stworzyłam nad sobą wodną barierę. Ten stanął normalnie, a ja opuściłam barierę.
- Wadera wody... - podszedł do mnie i zaczął mi się bardziej przyglądać, a ja mogłam patrzeć na jego futro i wyraz pyska. Jego chodzenie, było powolne z gracją, jakby tańczył, a nie chodził. Spojrzał na mnie kątem oka.
- Naturalna długość?
- Tylko w nocy - odpowiedziałam szybko. Ten spojrzał na mnie. Widać było, że był zaciekawiony, a może to tylko mi się to wydaję? Cofnęłam się, czując, że jest za blisko.
- Gdybym miał Cię zabić, już dawno bym to zrobił. - odpowiedział krótko. Stanęłam normalnie i zaczęłam rozmyślać. W sumie ma rację... Zamknęłam oczy i podniosłam ponownie pysk, by patrzeć na jego posturę. Zaskakiwało mnie to, jak chodzi i to z jaką gracją. Spojrzałam na niego i zdałam sobie sprawę, że jest Alfą. Tylko Alfa tak chodzi.
- Jestem Rhaegar. Alfa Klanu Wody, a ty?
- Jestem Crashen, ale mówią mi Crass - ukłoniłam się, okazując mu szacunek. Wiedziałam, że Alfie trzeba pokazywać, jak się go szanuję - Jesteś Alfą, prawda?
- Owszem.
- To będzie dla mnie zaszczyt, jakbyś mi pozwolił do was dołączyć. Aktualnie jestem podróżnikiem - wciąż byłam w pozycji ukłonu w jego stronę.

<Rhaegar? Hehe :3>

Nowy wilk w Klanie Wody - Crashen!

Night of the Hunter. by Safiru
Safiru

Crashen
Obrończyni Alf, Omega

niedziela, 2 lipca 2017

Super powrót!

Podobny obraz

 No heeeeeeeeeeeej. Nie spodziewaliście się nas pewnie tak wcześnie, no ale cóż... my od zawsze lubiliśmy zaskakiwać innych.
Znowu nie było nas trochę, ale może tym razem uda nam się wrócić na dłużej. Oczywiście nic nie będzie możliwe bez was, wspaniałych, aktywnych i uzdolnionych członków. Będzie nam niezmiernie miło, jeśli na dzień dobry wstawicie banner na swoją prezentacje, zaprosicie do nas siostrę, babcię, kuzynkę i psa, albo jakiegoś blogowego znajomka.
Blog oficjalnie otwieramy dopiero jutro, ale jeśli ktoś zdąży, już dzisiaj chętnie przyjmiemy czyjeś formularze, bądź pomożemy z czymś (w końcu po to tutaj jesteśmy, my - czyli wasza ukochana administracja).
 Wszystko czego potrzebujecie do szczęście znajduje się w zakładkach, dlatego proszę, wpierw czytajcie, szukajcie a dopiero potem zadawajcie pytania. Jeśli zauważycie jakiś błąd, bądź coś wzbudziło waszą niepewność, z tym również zachęcam kierować się do administracji a najlepiej do mnie (login na howrse - Horo)

Znalezione obrazy dla zapytania im back gif

~Pozdrawiam, Rei - założycielka WK.