Po wspólnej rozmowie Mako wyszedł i udał się zając własnymi. Nie mogłam się już ich doczekać. Nie chciałam z zaskoczenie urodzić maluchów, więc udałam się do szpitala. Dobrze, że pomyślałam o tym w cześniej, gdy na następny dzień urodziłam trójkę szczeniaków - 2 córeczki i synka. Miałam zostać jeszcze kilka dni, lekarze woleli się upewnić, że wszystko dobrze. Gdy mogłam spędzić czas z dzieciakami i z Polarisem byłam wtedy najszczęśliwsza.
- Są pieknę - powiedział patrząc się na szczeniaki - Jak je nazwiemy?
- Żółtą waderkę nazwałabym Primrose
- Do tej ciemnej pasuje Night - uśmiechnął się Polaris - A dla synka ...
- Riaan - powiedział Mako śmiejąc się w wejsciu drzwi
- O przyszedłes Mako - powiedział Polaris
Mako podszedł bliżej nas i spojrzał się na swoje rodzeństwo.
- Też byłem taki mały? - spytał śmiejąc się
- Tak, ale wyrosłeś. Zapoznał się z siostrami i z bratem
- Hejka - machnął łapą
Od razu wiedziałam, że będzie się wspaniale zachowywał w roli starszego brata. Gdy już zostałam wypisana z szpitala reszt klanu chciała poznać nasze dzieci, były one Młodymi Alfami i każdy był ciekawy jak wyglądają. Gdy już podrosły, otworzyły oczka i były ciekawskie udałam się z nimi na pokazanie ich klanowi. Po tym udaliśmy się na łąke.Jak każdy szczeniak brykały, wygłupiały się i robiły rożne rzeczy.
- Mako! Dawaj przykład rodzeństwu - skarciłam Maka, który został przygnieciony przez rodzeństwo
- Mamo, ale to oni - westchnął i wstał
- A teraz wio! - krzyknęła Night siedząc na plecach Maka
- Ja też chce! - krzyknęłą Prim
- A ja to co?! - zdenerwował się Riaan
- Wskakujcie wszyscy - zaśmiał sie Mako i gdy wszyscy na niego wskoczyli zaczął biec przed siebie jak szalony
- Ostrożnie! - krzyknęłam
- Nic im nie będzie - powiedział przytulając mnie Polaris
Polaris dokończ
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz