Biegłem najszybciej jak mogłem. Skrzydła jeszcze przez parę godzin mam nie czynne, akurat teraz!
Wybiegłem zza rogu, jednak cały czas słyszałem za sobą tętent wielu kopyt.
Ku mojemu zdziwieniu, przede mną, nieco dalej, wyłoniła się wadera.
- Uciekaj! - wydarłem się
Podniosła głowę i jej oczom ukazało się rozwścieczone stado jeleni z małym punkcikiem na czele. Małym punkcikiem byłem ja; zapewne tak wyglądałem na tle tych wielkich zwierząt. Wadera zaczęła uciekać, a ja się do niej przyłączyłem.
- Co to jest?! - krzyknęła, jednak i tak nie bardzo słyszałem ja na tle jeleni.
- To... One zaczęły! - odkrzyknąłem i gwałtownie zepchnąłem ją w bok.
Sturlaliśmy się do rowu. Stado przebiegło i został po nich tylko kurz i cichy tętent gdzieś daleko.
- Co to było?! - powiedziała ni to zdziwiona, ni to zdenerwowana
- Ja chciałem tylko pogadać! To one są jakieś nadpobudliwe i chciały mnie stratować!
Wadera przekręciła oczami.
- Debilu - wiesz, że mogłeś nas zabić?
- Poniekąd. Przepraszam, nie wiedziałem, że ktoś tu będzie. Nigdy nie skrzywdziłbym wadery, to nie było zamierzone. Wybaczysz?
Uśmiechnąłem się przepraszająco.
Ku następnemu zdziwieniu, wadera nawet przez chwilę się nie denerwowała.
- Zgoda, ale następnym razem wołaj na takie akcje! Chcesz się bawić sam, ja też się tu nudzę!
- Jestem LeNor, z kim mam przyjemność? - powiedziałem zaintrygowany
- Emily...
Nim zdążyła dokończyć, usłszeliśmy głuchy ryk za nami.
- A to...
- A to jedno z tych wielkich zwierząt, któremu też podpadłem - powiedziałem nieco zdziwiony - jeśli nie chcemy skończyć jako jego posiłek, to lepiej spadajmy.
Poczułem, że mogę już latać. Bestia zbliżała się i jakby wiedziała, gdzie jesteśmy.
- Słuchaj, będzie szybciej, jak polecimy. Wezmę Cię ze sobą, nie pierwszy raz lecę z drugim wilkiem. Nie boisz się latać, nie?
<Emily, mogę prosić o CD? Jesteś jedyną taką szaloną waderą w KZ :3 >
Hah, kopiowałam z tableta- Nie wiem co się stało xD
Pikuś poprawiła :D czuwam nad estetykom
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz