-Ja się niczego nie boję- prychnęłam z godnością.- Pozatym nie ma rzeczy, której bym już nie robiła.
Spojrzał na mnie z niedowierzeniem, ale chwycił mnie w boku i wzbił się w powietrze.
Niektórzy uznaliby to za niezwykłe. Będąc w powietrzu czuje siś wolność i niezależność. Inni, zaś byliby przerażeni wysokością. Ja nie należałam do żadnych z nich. Byłam całkowicie obojętna. Moja mroczna dusza zaczęła się już ujawnić. Nie mogłam na to pozwolić. Starałam się robić dobrą minę do złej gry.
-Ej, chyba już nas nie ściga.
Po jakimś czasie wylądowaliśmy na ziemi. Zauważyłam, że byłam poza Klanem Ziemi, więc postanowiłam wracać. Chciałam już iść, ale Lenor mnie zatrzymał.
Lenor? Brak weny :c
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz