piątek, 23 maja 2014

Od Kid`a CD historii Ari

Wadera wyglądała jakby miała coś w zanadrzu. Ale miała połamane łapy i potłuczone kości więc raczej nie będzie próbowała walczyć. Chociaż nigdy nic nie wiadomo, chociaż niech taka idiotka sobie nie myśli że wygra ze mną i Arią. Skoro wtargnęliśmy na jej Klan i ona się nie zorientowała od razu, to jaką ona mogła być Alfą? Myślała wyłącznie o swoich potrzebach? Nie mam pojęcia, ale wiem że już przegrała. Kiedy szliśmy w dół co chwilę niepewnie rozglądała się na boki.
-Przestań się rozglądać! - krzyknął Look i pchnął ją na ziemię
Wadera jęknęła i spróbowała wstać ale nie nie była w stanie. Kilka wilków przewróciło oczyma i pomogło jej wstać. Teraz pozostawała kwestia kto będzie pomagał jej iść.
-Wertero, aqnus emea tar geru...Arulg! - wykrzyknąłem a obok mnie pojawił się mój Eidolon Arulg - wiesz co masz robić...
Arulg skinął głową i posadził sobie na plecach na wpół żywą waderę. Ruszyliśmy w głąb tunelu, z jego ścian spływał dziwny, fioletowy śluz. Kiedy się go dotknęło stawał się zimny i zastygał. Nie wiedzieliśmy co to jest a wadera nie chciała odpowiedzieć na nasze liczne pytania. Kiedy dotarliśmy do konca korytarza po lewej i prawej stronie był wielkie wrota. Kiedy otworzyliśmy wrota po lewej widać było długi, ciemny krytarz. Natomiast we wrotach po prawej były dziwne przedmioty. Jakieś amulety, wisiorki, księgi i zioła.
-Czarownica.. - wyszeptał jeden wilki patrząc się z odrazą na Casidy
Również spojrzałem na nią, wyglądała jakby się miała zaraz rozpłakać. Może byliśmy zbyt okrutni, ale tak przecież traktowano niewolników. Chociaż wątpię żeby się już kiedykolwiek do czegoś nadała. Kilka wilków postanowiło wejść do jaskini. Większości uwagę przykuły księgi, nie wiadomo co zawierały. Kiedy je otworzono wiele kartek było powyrywanych, natomiast kilka dało się przeczytać ponieważ większośc miała wyblakłe litery lub były całe w fioletowym śluzie.
-Rozpuszczona svka... - powiedział ktoś - nie potrafiła nic szanować we własnym Klanie, jej chciwość zgubiła ten Klan..
-Zamknij się! - krzyknęła Casidy płacząc - Zamknij się! Zamknij się!
Arulg ryknął i zrzucił waderę po czym zamachnął się na nią łapą. Wadera osłoniła swój łeb ale jej łapa byla w opłakanym stanie. Wadera krzyknęła z bólu i zwinęła się w kłębek. Krew powoli spływała po podłodze.
-Arulg! Nie musiałeś aż tak ją karać! - krzyknąłem - dobra...teraz przeszukajcie tą salę a Casidy zostawcie na razie w spokoju
Wilki niechętnie wykonały moje polecenie i ruszyły w stronę reszty ksiąg. Aria prychnęła przechodząc obok wadery i ruszyła w stronę talizmanów. Udałem się za Arią i zacząłem przyglądać się różnym talizmanom i ususzonym ziołom.
-Kid, chodź zobacz! - szepnęła Aira sprawdzając czy nikogo za nami nie ma
-Coś się stało?
-Popatrz - pokazała mi jakiś misternie zdobiony klucz - ciekawe do czego on jest?

(Aria?)

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz