Wędrowałam już od dłuższego czasu. Jak dotąd nie natrafiłam na nic ciekawego. Byłam głodna i spragniona. Nie widziałam również żadnej zwierzyny łownej. Wydawałoby się że wszystkie uciekają na mój widok. Tak jest również z wilkami. Można powiedzieć że moje oczy nie okazują sympatii w stosunku do nieznajomych. Gdy wreszcie natrafiłam na małego króliczka, poczułam ból w łapie. Ironia losu... Ze zdrową łapą czy bez, musiałam coś zjeść. Dokuśtykałam do zarośli i skryłam sie w niech. Skoczyłam, ale przy lądowaniu ale moja łapa odmówiła posłuszeństwa. Upadłam a jedzenie uciekło... Po chwili usłyszałam nad sobą głos...
-Nic ci nie jest?
(?)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz