W końcu tajemnicza zjeżdżalnia się skończyła. Wylądowaliśmy w dziwnej komnacie. Przy ścianach stały kolumny w kształcie wilków każdej rasy. Szłam wzdłuż nich przyglądając się dokładnie. Minęła wilka kamienia, ognia, lodu aż w końcu zatrzymałam się przy mojej zgubie. Przede mną stał pomnik wilka wody. Przyglądałam mu się z dokładnością. Przez chwile mnie murowało..
-Ness wszystko gra?- Spytał zmartwiony wilk podchodząc do mnie. -O jeju....
Kamienny wilk wyglądał identycznie jak ja w obecnej postaci. Ten sam kwiat, ta sama fryzura i wzory na sierści. Nic już nie pojmowałam.
-Kto to jest?- Spytałam się.
Mundi podszedł do tabliczki przyczepionej do posągu. Wyostrzał wzrok próbując odczytać tekst, bez skutku.
-To jest jakieś dziwne pismo...- Odparł zawiedziony.
ja wkroczyłam do akcji. Jeden rzut oka już już wszystko wiedziałam.
-To jest starożytne pismo wilków wody- Stwierdziłam
-Umiesz to przeczytać?
-Uczyłam się tego lecz nie uczynię cudów- Stwierdziłam i zaczęłam czytać.
"Bogini woda Mizuri. Niech morza i oceany chylą się do jaj łap, a bezkresne głębiny objawiały się jej swym najlepszym pięknem. Kwiat jej moc niezwykłą posiada, kto go odnajdzie, tak jak pozostałe relikty, mocą obdarzy"
-To jest bez sensu- Stwierdził Basior
-Jest tu jeszcze jeden znak ale go nie rozumiem- Głowiłam się
-Daj spokój, i tak dużo odczytałaś.
-Trzeba się stąd uwolnić- Stwierdziłam...
-Z tym się zgodzę.
Zastanawiałam się jakim cudem ten kwiat znalazł się w jeziorku Konan. Czemu akurat mnie się objawił? Wiem że moja praprababcia była boginią wody, no ale bez przesady....że od razu pierwszy wilk wody?
<Mundi?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz