- Czekaj ! - zawołałem podbiegając do niej.- No ? - zapytała z pogodnym uśmiechem.
- Dla Ciebie - odparłem spuszczając głowę, i wyczarowywując bukiet czarnych róż.
- Powinny być czerwone.....ale wiesz - odparłem z lekkim uśmieszkiem.
Wadera zarumieniła się leciutko.
- Dziękuje - odparła i pobiegła.
- Do jutra! - krzyknęła z dala.
- Pa - odparłem smutno i poszłem do swojej jaskini.
NASTĘPNEGO DNIA
Dzisiaj miałem dziwny dzień, w nocy śnił mi się ktoś kto próbuje zabić Val.
Sen był.....aż za bardzo realistyczny by w niego nie wierzyć.
Poszłem coś upolować.
Jak zwykle na moją małą polankę, gdzie zawsze zawita jakiś gość.
Tym razem przez prawie godzine nikogo nie było.
Nagle za moimi plecami pojawił się czarny wilk z ogromnymi skrzydłami.
- ktoś ty ?! - warknąłem.
Wilk tylko się uśmiechnął.
- Gadaj! - warknąłem.
- Jestem....... - odparł.
- Jestem....demonem - uśmiechnął się.
Chciałem go zaatakować ale ten mnie odepchnął.
- Lepiej chroń tą swoją wadere,albo już jej nigdy nie zobaczysz - odparł i zniknął.
Valeria?
Tu zdjęcie Thundera
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz