środa, 19 listopada 2014

Od Hitachi`ego CD Livrey

Na słowa wadery, moja siostra zrobiła dziwną minę, no fakt nie mówiłem jej jeszcze. I nie zamierzałem, jednak ta mała cholerka musiała się wygadać. Widząc Miru która już chciała ze mnie to wyciągnąć, warknąłem i wywaliłem ją na śnieg. Wadera obrażona wstała, pokazała mi język po czym z uniesionym łbem odeszła. Zaśmiałem się cicho, po czym z uśmiechem spojrzałem na Livrey.
-Zrobiłam coś złego? - zapytała
-Nie, odgoniłaś ode mnie tego nerwusa, jeszcze chwila i bym ją chyba zagryzł... - ostatnią część zdania powiedziałem cicho
Mimo tego waderka chyba usłyszała moje słowa, ponieważ zaczęła się śmiać. Uniosłem brwi po czym też się zaśmiałem, na tle tego białego puchu jej futerko bardzo się odznaczało. W sumie to mogłaby zostać latarnią... w prawdzie ja też miałem podobny kolor futra, jednak nie był on taki jaskrawy i nie miałem czarnych końcówek sierści.
-Jesteś głodna, że wyleciałaś o tak wczesnej godzinie z jaskini? - przekrzywiłem łeb
-Po prostu to wszystko jest takie piękne... biało... bieluteńko! - krzyknęła radośnie unosząc chyba tonę śniegu do góry
Oczywiście większość wleciała na mnie, przysłaniając mi widok. Kichnąłem po czym wyskoczyłem spod tego ''kocyku'' trzepiąc się.
-Zamierzasz zginąć? - powiedziałem z poddenerwowaniem w oczach
Szczeniak zaczął się śmiać, rzucił we mnie śnieżką po czym zaczął uciekać.
-Dorwę Cię!
W prawdzie dopadłbym ją z łatwością, ale w porównaniu do niej nie byłem aż tak zwinny i cały czas się ślizgałem, nic dziwnego, wbiegliśmy na lodowisko. Lodowisko? Cholera! Przyspieszyłem kilka razy prawie upadając, jednak z każdą sekundą drastycznie zbliżałem się do Livrey. Kiedy już byłem dwa metry za nią, otworzyłem pysk, żeby złapać ją za skórę na karku. Ale w ostatnim momencie, jakby zniknęła. Zatrzymałem się tuż przed wielką dziurą w wodzie. Musiałem wytężyć wzrok, żeby zauważyć Livrey którą pochłaniał mrok. Coraz mniej bąbelków wypływało na powierzchnię, dusiła się. Bez namysłu skoczyłem do wody, natychmiast zimno sparaliżowało moje ciało. Moim żywiołem nie była woda, więc nie mogłem jej kontrolować. Chociaż raz w życiu, przydałby się tutaj Ronin. W końcu złapałem waderkę, w momencie kiedy ją złapałem, jakby się ocknęła i zaczęła rozpaczliwie wierzgać. Kopnęła mnie w klatkę piersiową, pozbawiając resztki powietrza z płuc. Moje oczy zaszły mgłą i zdążyłem jedynie zobaczyć Livrey, która płynęła ku górze. Po chwili wspięła się na lód i jak by wyczekiwała na mnie. Przepraszam... ale chyba ją zawiodę...

(Livrey? Jak chcesz, możesz uśmiercić Hitachi`ego xDD)

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz