Basior podszedl do mnie . Jego oczy zaswiecily sie koszmarnie . Lekko skulilam leb . Nigdy nie potrafilam okazac .... ze sie bronilam . Nigdy nikomu nie zaprzeczylam . Wiele dni i miesiecy bez konktaktu z wilkami pograzylo mnie jeszcze bardziej .
- Widzisz? Wrag wilka . A raczej to co z niego zostalo . - Zasmial sie . Przez wilka przelecialo ostre spojrzenie alfy . Wilk jedynie zmarszczyl brwi . Teraz odwazylam sie . Wstalam spojrzalam bezmyslnie za jaskinie . Swiatlo porazilo mnie w oczy . Zaslaniajac lapa twarz zobaczylam te piekne krajobrazy . Wilki przechadzace niedaleko jaskini gapily sie na mnie dziwnym wzrokiem .
- Jak masz na imie? - Spytala mnie wadera . Lekko obrucilam glowe .
- Tika ... Pochodze z upadlej watachy . - Przeszyl mnie bol . Cofnelam sie do wilkow . Basior zaczal robic swoje dziwne sztuczki az tu nagle przed moja twarza prysknal ogien . Ze strachu cofnelam sie i wywrucilam .
- Al...
- Ha hahha . - Basior smial sie w najlepsze . Spuscilam glowe . Moje przerazenie z tym ogniem bylo wyjasnione . Rowniez ludzie brali udzial w wojnie watachy . Altleria... Pamientam jak splonal zywcem moj ojciec i dom . Jak wielki krag ognia oplantal mnie i ledwo unioslam sie jako szczenie w powietrze . Mialam uraz do ognia .
- Czyzby czegos sie bala? - Spytal zabawnie mowiac . Nagle wstalam . Przeszyl mnie bol i uczucie wojny . Odwrocilam sie do wilka przodem .
Bol... Warknelam .
Strach ... Zmruzylam oczy .
Odwaga ... Sprezylam lapy gotowe do skoku .
Glupota.... Skoczylam na basiora prubujac przybic go do ziemi . Okazalo sie ze to byl zly pomysl...
< Akuma?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz