Te dwa całusy średnio mi leżały. Znaliśmy się zaledwie kilka dni. Wpatrywałem się w jej roześmiany i szczęśliwy pyszczek i pomyślałem, że tego nie można stracić.
Cofnąłem czas.
Znowu staliśmy przed moją jaskinią. Uśmiechnąłem się nerwowo.
Żeby znowu tego nie zrobiła, drugi raz czasoprzestrzeni nie będę naginać.
Odsunąłem się lekko.
- To do jutra, mam nadzieję - rzekłem posyłając jeszcze jeden uśmiech.
- Do jutra - powiedziała cicho. Jednak bez roześmianego pyszczka.
Odwróciłem się i pośpiesznie i wszedłem do jaskini.
Czułem wyrzuty sumienia.
Wiem, że wadera nie pamiętała o całusie, ani nie zdawała sobie sprawy z tego, że cofnąłem czas. Ewentualnie odczuła lekkie deja vu
Jednak mnie męczyło to wspomnienie.
Sheriss wydawała się naprawdę przyjacielską waderą i zapowiadała się bardzo interesująca znajomość.
Nie mogłem pozwolić na zniszczenie tej szansy.
Opałem na łoże i zamknąłem oczy.
***
Brnęliśmy przez zaspy śnieżne i bryły lodu, prosto nad jezioro. Śmialiśmy się o gadaliśmy.
- Sheriss? - zwróciłem głowę w jej stronę
- Hym? - odparła uśmiechając się.
W tym momencie przed nami wyskoczył biały wilk.
- To znowu ty... - warknął
Poznałem go od razu.
- Znowu, coś nie tak? - spytałem z grymasem na twarzy.
Wadera cofnęła się za mnie.
- Ile razy ci mówiłem, żebyś nie wtrącał się w nasze tereny? - Nicklase poszedł bliżej
- Chyba znam granice własnego klanu. Owszem, nie jestem na terenie własnego klanu, ale wasz teren zaczyna się od linii drzew lasu zachodniego. To miejsce jest niczyje. - stwierdziłem
- Czyżby?! - krzyknął uniesiony i rzucił się na mnie z pazurami.
Przetoczyłem się w bok, ciągnąc za sobą basiora. Wtopił podzury w moje plecy. Jęknąłem przeraźliwie, próbując zrzucić z siebie basiora.
Przywalony ciałem Nick'a spojrzałem na puste miejsce, gdzie stała przed chwilą Sheriss.
Szybko zrobiłem małą kulę wody, która odetpchnęła Nick'a
Rozwścieńczony wstał.
- Tak pogrywasz?! Ja też tak potrafię! - zachowywał się całkiem jak nastolatek wprowadzony z równowagi.
- Dawaj misiu - zaśmiałem się krótko, ale nie szyderczo.
Nick wziął rozbieg i sformował falę. Szybko wytworzyłem ścianę dźwiękową i woda odbiła się od niej, uderzając basiora.
Uniósł w powietrze i spuscił na mnie wodną kulę. Znalazłem się w środku niej, turbowany i uderzany że wszystkich stron przez wodę.
Walczyłem ze strumieniami.
Nick miał całkowicie dobrą taktykę. Nie mogłem pozwolić mu na dłuższy triumf.
Rozdarłem wodną kulę i spadłem z wysokości kilku metrów na ziemię. Spadło na mnie miliony kropel z rozpadającej się kuli.
- Niezłe lądowanie - szydził Nick
Z zacięta miną wstałem.
Miałem dość tego kretyna. Wypuściłem strumień wody i zamroziłem go.
Słup lodu poleciał poziomo i mocno uderzył w basiora.
Wcale nie byłem zadowolony, możliwe, że podłużna bryła złamała mu kości.
Poszedłem do niego. Nie ruszał się, ale oddychał.
- Następnym razem nie prowokuj, bo czepiasz się wszystkiego. Wybacz, ale ja się tylko broniłem.
Spojrzałem na niego z politowaniem, odwróciłem i ruszyłem w przeciwna stronę. Szybko oddaliłem się od bluzgającego i wrzeszczącego Nick'a.
Tylko gdzie poszła Sheriss?
<Sher, gdzie jesteś?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz