Wadera przez dłuższy czas była jakby nieobecna, dobrze ją rozumiem. Sam tak miałem gdy byłem niesamowicie zaspany. Jednak kolorowe liście przywróciły ją do życia. Wadera zaczęła je z uwagą oglądać i obwąchiwać, uśmiechnąłem się widząc ją zadowoloną. Polubiłem ją, poza tym lubiłem innym sprawiać radość.
-Arashi?
-Co? - zapytała wadera z szerokim uśmiechu na pyszczku
-Masz ochotę coś przegryźć? Tak się składa że wczoraj znalazłem dziwną polankę na której rosną poziomki
-O tej porze roku? Przecież mamy zimę - wadera zdziwiła się
-Wiesz, mieszkamy w końcu w Klanie Ziemi. Tutaj wszystko związane z przyrodą jest możliwe - zaśmiałem się
Wadera wzruszyła ramionami, fakt nasz klan był dość dziwny, na przykład kolorowe listki w zimie. Czasami się tak zdarzało, chociaż śniegu i tak było pełno. Zaprowadziłem waderę w stronę nowo odkrytej mi polanki. Gdy tylko ją ujrzeliśmy wszystko wyglądało tak magicznie, pełno kwiatów, roślin oraz poziomek których było mnóstwo. Jak oszalały rzuciłem się na krzaki i zacząłem wyjadać przyszne owoce. Arashi zrobiła to samo. Po chwili byliśmy objedzeni po uszy poziomkami.
-Ale pyszne - powiedziałem - zjadłbym jeszcze
-Zjadłeś prawie całą łąkę - zaśmiała się
-To mało
-Może jak dla ciebie - dalej się śmiała
Uśmiechnąłem się, gdy wadera tak leżała opalając się w słoncu ja wziąłem snieżkę i rzuciłem nią w waderę trafiając w brzuch. Wadera pisnęła po czym spojrzała na mnie oburzona.
-No chodź, trzeba spalić te kalorie - zaśmiałem się
(Arashi?)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz