sobota, 22 lutego 2014

Od Lucyfera - Cd historii Dhirena

Wilki zatopiły swoje pyski w soczystym, a zarazem świeżym mięsie. Można powiedzieć, iż było najwyższej jakości. Pożywienie z łatwością się gryzło, a kawałki łatwo połykało. Jedynym minusem było to, że kości wgryzały się w ich zęby.
Po skończonym posiłku, każdy z nich wytarł swój pysk łapą bądź ogonem. Plamy na ich futrze były dowodem, że zjedli naprawdę wyśmienity posiłek. To była prawda, bo tak właśnie było. Kości, które było dość spore zostały na swoim miejscu. Również zostały małe kawały mięsa, ale ich nie dało się jeść, bo były oblepione zamarzniętą trawą.
    - Może się przejdziemy, albo pójdziemy się położyć? - Zaproponował Basior.
    - Z miłą chęcią, ale ja wybieram opcję drugą – odpowiedziałem, wydając z siebie cichy chichot.
    - No dobrze, ale najpierw znajdźmy wolną jaskinię, abyśmy mogli się położyć – oznajmił Wilk.
Zgodziłem się z nim. Ruszyliśmy szukając po różnych częściach naszego terytorium dobrej jaskini. Trudno było znaleźć jakąkolwiek, ponieważ prawie wszystkie były zajęte. Wystarczyło tylko poszukać, a jaskinia sama się znajdzie.
Chodziliśmy już prawie godzinę, a ja byłem bardziej zmęczony. Nigdzie nie było, w końcu poszliśmy do jaskimi Dhiren'a aby tam wpaść w głęboki sen. Gdy dotarliśmy, ja już szukałem jakiegoś posłania, znalazłem je na najwyższym piętrze. Ułożyłem się tam, a przyjaciel obok mnie.
Usnęliśmy, od czasu naszego obiadu mogliśmy po raz pierwszy odpocząć, to było jak mały cud – cud spania. Zamknąłem blade powieki, próbując znaleźć właściwą formę do spania. Gdy ją już znalazłem, pozwoliłem sobie wejść do krainy snu.
Był ogród pełen róż, a nawet kwiatów z całego świata. Każda roślina miała swoje miejsce, odpowiednie wedle ich warunkom. Drzewa oblepiały szkarłatne kamienie, które świeciły na różne kolory. Ptaki nie miały głów, a tylko ogon, skrzydła i ciało. Pozostała część zwierząt wyglądała tak samo, tylko nie mieli skrzydeł. To był naprawdę dziwny widok, do tego wszystkiego dołożone gadające rośliny i drzewa. Chmury? Były koloru różowego, białego, niebieskiego i czerwonego. Niebo o dziwo przybrało barwę zieloną, kolejne dziwne zjawisko. Poruszałem się w tym świecie, a w nim był również Dhiren.
    - Ty też to widzisz? - Z ust basiora wydobyło się pytanie.
    - T-Tak – wyjąkałem, zupełnie nie wiedząc co powiedzieć.
Stuknęliśmy się z wilkiem, sprawdzając czy to naprawdę jest sen. Okazało się, że to wszystko dzieje się naprawdę. Przenieśliśmy się do innego wymiaru, gdzie istniały niestworzone rzeczy, które nigdy nie widzieliśmy.

Za nami rozległ się potworny hum powiązany z głośnymi piskami. Za nami stąły dwa widma, które widocznie chciały nas zabić. Strzelały do nas czymś dziwnym, co było koloru pomarańczowego. Obaj ruszyliśmy do ucieczki, trafiając na pole ogromnej gry do szachów.
<Dhiren?>

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz