-Jasne! - wykrzyknęłam uradowana, cieszyłam się że mogę się pobawić z kimś innym od mojego rodzeństwa
Pobiegłam za nim, jak się okazało nie było to zbyt łatwe ponieważ basior był szybszy i miał dłuższe łapy. W pewnym momencie basior był tak daleko że już miałam kazać mu się zatrzymać gdy sam przystanął patrząc na mnie z uśmiechem. Pokazał mi że już jesteśmy na miejscu, zaśmiałam się i wskoczyłam do wody. Była taka cudowna, miałam ochotę tam zostać na zawsze i nigdy z niej nie wyjść. Położyłam się na plecach na wodzie i zaczęłam się unosić na wodzie, przymknęłam oczy, było tak spokojnie...Nagle poczułam że ktoś na mnie skoczył był to Benjamin. Udałam że tonę, zanurkowałam głęboko i chwilę siedziałam na dnie jeziorka, słyszałam nawoływania basiora że tylko żartował, w jego głosie dało się odczuć niepokój. Uśmiechnęłam się pod nosem i wypłynęłam cicho chowając się za trawą. Kiedy podszedł blisko trawy skoczyłam na jego kark przewracając go. Zaczęliśmy się głośno śmiać a następnie chlapać wodą. Wszystko byłoby fajnie gdyby nie to że nagle całe moje rodzeństwo mnie znalazło.
-Tutaj jesteś Zuko! - wykrzyknęła uradowana Yuno - wiesz ile cię szukaliśmy? Rodzice kazali nam trzymać się razem, przyjdą po nas jak już będzie ciemno, czyli gdzieś za dwie godziny
-Już za dwie godziny!? - wykrzyknęłam niezbyt zadowolona
-To twoje rodzeństwo? - zapytał Benjamin
-Tak, a ty masz jeszcze jakieś rodzeństwo?
-Tylko siostrę Vere, która nie wiem gdzie wędruje - zaśmiał się
Bawiliśmy się potem jeszcze całą piątką w różne rzeczy, to goniliśmy się jak nienormalni, od czasu do czasu pływaliśmy a nawet bawiliśmy się w chowanego. Po dwóch godzinach (oczywiście musieli być punktualnie) przyszli rodzice, chcieliśmy jeszcze chwilkę zostać ale tata był nieustępliwy, nie mówiąc już o mamie, pożegnaliśmy się z Benjaminem. Ja natomiast odłączyłam się na chwilkę od rodzinki i podbiegłam do niego.
-Dzięki za dzisiaj - uśmiechnęłam się - możesz jutro wyjść?
-Jasne - uśmiechnął się
-To jutro rano tutaj! - zawołałam odbiegając w stronę rodziców
Ten dzień był jednym z najlepszych dni w moim całym życiu.
(Banjamin?)
-Tutaj jesteś Zuko! - wykrzyknęła uradowana Yuno - wiesz ile cię szukaliśmy? Rodzice kazali nam trzymać się razem, przyjdą po nas jak już będzie ciemno, czyli gdzieś za dwie godziny
-Już za dwie godziny!? - wykrzyknęłam niezbyt zadowolona
-To twoje rodzeństwo? - zapytał Benjamin
-Tak, a ty masz jeszcze jakieś rodzeństwo?
-Tylko siostrę Vere, która nie wiem gdzie wędruje - zaśmiał się
Bawiliśmy się potem jeszcze całą piątką w różne rzeczy, to goniliśmy się jak nienormalni, od czasu do czasu pływaliśmy a nawet bawiliśmy się w chowanego. Po dwóch godzinach (oczywiście musieli być punktualnie) przyszli rodzice, chcieliśmy jeszcze chwilkę zostać ale tata był nieustępliwy, nie mówiąc już o mamie, pożegnaliśmy się z Benjaminem. Ja natomiast odłączyłam się na chwilkę od rodzinki i podbiegłam do niego.
-Dzięki za dzisiaj - uśmiechnęłam się - możesz jutro wyjść?
-Jasne - uśmiechnął się
-To jutro rano tutaj! - zawołałam odbiegając w stronę rodziców
Ten dzień był jednym z najlepszych dni w moim całym życiu.
(Banjamin?)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz