niedziela, 23 lutego 2014

Od Avon-Quest 4

Udałam się na spacer przez las na wzgórze.Był wieczór.Usiadłam i oparłam o skałę.Wpatrywałam się w niebo.Były piękne.Westchnęłam. Zobaczyłam spadającą gwiazdę.Wpatrywałam się w nią puki nie zniknęła.Nagle usłyszałam szept.
-Avon...
Głos był taki...nietypowy.Zamarłam,Ale mimo to czułam dziwny spokój.
-Tak?
-Odwróć się.
Spełniłam groźbę.Z nieba w czymś jak fioletowym dymie zstąpił...wilczy bóg.Oparłam się plecami o skałę bardziej zdziwiona niż przerażona.
-Galaxy...
-Tak.
Powiedział.
-Mam dla ciebie zadanie.
-Jakie?
-W nasze strony zbliżają się ludzie i myśliwi.Mogą znaleźć tu wszystkich.Będą chcieli zabić.Musisz odciągnąć ich jak najdalej z stąd.Zmylić.Jeśli wykonasz zadanie dostaniesz nagrodę.Zrobisz to dla klanu?
-Oczywiście. Zgadzam się.
-Wiedziałem że mogę na ciebie liczyć.
Odwrócił się i znowu z tą dziwną mgłą wbiegł na kilka niewidzialnych stopni i rozpłyną się w powietrzu.Zerwałam się i pobiegłam szukać tych ludzi.To nie było łatwe zasapałam się biegając poza terenami watahy.Szłam powoli bo usłyszałam trzeszczenie i coś jak uciszanie się nawzajem.Zobaczyłam pięcioro ludzi.Dwoje miało strzelby,a jeden pistolet. Faceci stali z przodu po bokach, dziewczyny w środku i z tyłu jakiś chłopak się kręcił.Jak ja mam ich odciągnąć?Zamyślił.am się.Zaszłam ich od tyłu.
-A mówiłeś że tu jest tyle wilków że polowanie się uda i co lipa.
-Nie.Muszą tu być.Są tu. wiem to.Przestań marudzić.Płoszysz zwierzynę.
Szczeknęłam.Usłyszeli i odwrócili się gwałtownie.
-Wiedziałem...Kici kici futszaku...
Zaczęłam powoli biec.Pojękiwałam,szczekałam,powarkiwałam,Strzelałam gałęziami.Usłyszałam strzał.Pudło.Chłopak zalką i zaczął za mną biec.Z całą resztą bandy.Oddali kilka strzałów.Dostałam w ramię.Wrzasnęłam.
-Hah,dostał.Bierzemy go!
Próbowałam biec szybciej.Rana się zagoiła,a kula upadła na trawę. Gonili mnie tak parę kilometrów.Nie chcieli zrezygnować.Wiedziałam że muszę ich przestraszyć żeby uciekli gdzie pieprz rośnie.Zaczęłam tworzyć iluzje.Wilki,kruki duchy ,cienie itp.
-Gdzie on jest?
-co to za głosy?Patrz.
Przerażona wpatrywała się w iluzje.



-Zabijemy go.
Unieśli broń i strzelali w niego,ale jemu nic się nie stało.Podchodził coraz bliżej ich.Warczał.Na ramieniu iluzji usiadł sztuczny kruk o krwisto czerwonych oczach.Dziewczyny wrzasnęły i zaczęły uciekać.Faceci za nimi.Wsiedli do samochodu.Kruk skoczył im na maskę a z oczy kapały mu czerwone łzy.



-Łaaaaaaa
Wcisnęli pedał gazu i pognali aż się kurzyło.Uśmiechnęłam się zadowolona z siebie.Już tu nie wrócą i nikt nie uwierzy co widzieli.
Wróciłam na tereny mojej watahy.Przede mną znowu pojawił się Galaxy.
-Wykonałam zadanie.
-Oto twoja nagroda.......

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz