Usłyszałam krzyk, obudziłam się. Avon krzyczała głośno "Carlos!". Miała łzy w oczach. Podeszłam do niej.
- Cii ... to tylko zły sen - powiedziałam i ją przytuliłam
Avon się we mnie wtuliła, przestała płakać. Carlos spał w salonie, widać wieczore jeszcze coś robił i tam zasnął.
- A gdzie Carlos? - spytała
- W salonie, nic mu nie jest - powiedziałam i pogłaskałam ją - Możesz zasnąć
- Ale ja nie chce ... nie mogę - powiedziała
Chwilę z nią tak posiedziałam, aż sama zasnęła. Położyłam ją w salonie obok Carlos'a. Słodko wyglądali jak spali ;3 Sama jednak wyszłam na zewnątrz. Udałam się na cmentarz. Stanęłam przed grobem rodzinnym, usiadłam. Westchnęłam kłęboko. Nie znałam żadnego mego przodka, ani babci oraz dziadka ani dalszej rodziny. Tylko mama i tata ... oraz brat, który wpada w szał i chciał mnie zabić. Co to za życie?! Nieliczne osoby mnie rozumiały, chciałam się stąd wyrwać. Udałam się do lasu. Schowany łuk w starym pniu wyjęłam oraz kołczan. Kołczan był na moich plecach, łuk jakoś się trzymał. Udałam się na tereny Klanu Powietrza, tam mogłam liczyć na jakieś duże zwierzę. Jednak była pustka ... w moim klanie również brakowało zwierzyny, mało udawało się upolować duże zwierzę, a zazwyczaj wilki, które coś upolowały brały to dla siebie. Nie udane polowanie ... zaczęłam wracać do swojej jaskini. Zostawiłam szczeniaką wiadomość, że zaraz wrócę. Gdy wróciłam - świtało - Avon stała w wejściu od jaskini i mnie wypatrywała. Gdy mnie zbaczyła podbiegła.
- Ktoś tu był ... - powiedziała - Mówił coś, ale cicho, szeptał
- A widziałaś kto to? - zapytałam i zaczełam się rozglądać
- Chyba to był basior, miał masywny i hrapliwy głos - spojrzała się na mnie - Czy to mógłbyć mój tata?
- Nie wiem ... - westchnęłam
Avon dokończ
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz