poniedziałek, 2 czerwca 2014

od Elsy cd Aquariusa

Spojrzałam na Aquariusa, a świetliki wyleciały w powietrze,  tworząc nad nami piękną chmurkę.
Wyskoczyłam z kamienia i zaśmiałam się wesoło.
Gwiazdy migotały już nad naszymi głowami, ale mróz coraz bardziej dawał się we znaki.
- Może już wrócimy? - zasugerowałam, podchodząc do niego.
- W sumie... jest bardzo zimno. - wilk zatrząsł się - chodźmy.
Powoli wróciliśmy do terenu jaskiń, rozmawiając, ale nie już tak żwawo.
Obydwoje bowiem trzęśliśmy się z zimna i żadne z nas nie paliło się za bardzo do rozmowy.
Niebo zaszło chmurami, zasłaniając piękne gwiazdy. Na nos spadła mi mała śnieżynka.
- Pierwszy śnieg! - wydałam z siebie radosny okrzyk, a coraz to mocniejsze opady białego puchy poczęłam łapać na język.
Aquarius uśmiechnął się do mnie i zaczął robić to samo.
Zadął przeraźliwie mocny wiatr.
- Uh, jak zimno! - pisnęłam i skuliłam się z miejscu.
- Chodź... - wilk pociągnął mnie za łapę - niedaleko jest moja jaskinia.
Szliśmy dalej, a śnieg pruszył coraz mocniej i mocniej. Wiało niemiłosiernie.
- Jesteśmy na miejscu. - oznajmił i pokazał łapą mały uskok w skale.
Sierść moja była cała ze śniegu. Otrzepałam się mocno, ale po kilku sekundach znowu okryta zostałam białą, zimną pierzyną.
- Wchodzisz? - spytał Aquarius.
- Ja... ja muszę do siebie... - powiedziałam niepewnie.
Spojrzał na niebo i na moje "białe" futerko.
- Naprawdę? - podniósł brwi z udawanym smutkiem
Spojrzałam za siebie, przed siebie i w górę. Śnieg pruszył tak, że ledwo widziałam wilka.
- Chodź i nie marudź, zanim nas tu zasypie. - pociągnął mnie w głąb wejścia.
Zasunął mały głaz, ale w środku zdążyła zrobić się niemała zaspa.
Zapaliło się ognisko na środku jaskini.
Dopiero w świetle ujrzałam przytulne wnętrze groty.
W kilka sekund zrobiło się ciepło, a ogień bił przyjemnym blaskiem.
- Siadaj. - wskazał mi małą poduszkę tuż przy niziutkim stole.
Basior wyjrzał za okno.
- Trochę tu posiedzisz. - uśmiechnął się do mnie.

<Aquarius?>

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz