sobota, 14 czerwca 2014

Od Yukio.

Kolejny piekielny dzień wśród demonów podrzędnej rasy. Ich skóra wypalała się za każdym razem, kiedy moje kule przebijały ich czarny pancerz. Stworzenia przypominały zmutowane psy, które są niezwykle agresywne niż te podczas wścieklizny. Pazury ich były skierowane w moją stronę, a ich postawa świadczyła o gotowości. Było ich pięć. Ja byłem jedyny. Moją pomocą był tylko pistolet zwinięty od rasy ludzkiej. Broń unosiła się do góry za pomocą moich ukrytych mocy. Jedynie niebieski róg płonący żywym, niebieskim ogniem umożliwiał mi tą niecodzienną czynność. Zza moich pleców urwał się wściekły okrzyk ginącego z mojego arsenału diablika, upadającego zaraz po tym zdarzeniu na ziemię. Pozostało mi tylko czterech. Reszta również ciskała się tuż obok moich łap. Wyglądałem niczym dumny król, usatysfakcjonowany zwycięstwem nad innym krajem. Wokół mnie panowała, dosłownie unosiła się aura wymordowanych bestii, a kolor jej przybrał odcień ciemności, zupełnie jak dusze tych zwierząt wysłanych z Piekła. Szkła na moich okularach błyszczały poprzez światło, które dostawało się znikąd, tak jakby wchodziło z butami w martwe już pobojowisko. Schowałem narzędzie zbrodni do magazynku ukrytego w mym futrze.
Ruszyłem przed siebie, przede mną panował spokojny dzień, w którym było pełno słońca i chmur. Oddaliłem się od ostatniej strefy Gehenny, wyłudzając w sobie próżne nadzieje, iż tym razem odpocznę w spokoju i ciszy, a co~! Moje myśli napełnione optymizmem były jednak bezpodstawne, już dało się słychać lament istoty, zwalonej na kamień przez moją, niegodziwą nie uwagę.
- P-Przepraszam...! - Rzuciłem się do pomocy, pomagając nań waderze wstać. Wilczyca przypominała mi delikatną postać. Pech chciał, że musiałem wpaść na coś tak, subtelnego? Cholera.
<Dokończy jakaś wadera czterokiemu? >

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz