Spojrzałam na Maka i już miałam coś powiedzieć kiedy rozsypałam się na milion malutkich kryształków Niczym SAO Mako krzyknął i złapał jeden kryształek w łapę ale on zniknął.
Otworzyłam oczy, byłam nadal na dnie tego durnego jeziorka, jednak teraz mogłam oddychać pod nią. Podciągnęłam się i wypłynęłam na powierzchnię. To co zobaczyłam sprawiło że prawie się rozpłakałam. Mako wykrzykiwał cały czas moje imię płacząc, również zaczęłam płakać. Podeszłam do Maka i chwilę płakaliśmy sobie razem. Kiedy ja już się uspokoiłam dotknęłam ramiona Maka żeby go uspokoić. Basior spojrzał na mnie i otarł łzy ale co chwilę napływały mu nowe do oczu.
-Zuko!? - wykrzyknął po chwili - proszę nie zostawiaj mnie! Nie umieraj!!!
-Przecież stoję tu i żyję? - przekrzywiłam łeb z uśmiechem nie wiedząc o co mu chodzi - Głupiutki Mako - zaśmiałam się
(Mako?)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz