-Po co ja odchodziłam od Tsunade- Powtarzałam te słowa odkąd opuściłam moją rodzinną watahę.
Wędrowałam już pół roku. Ile to można? A teraz ten śnieg...jak ja nienawidzę zimy.
Biały puch pokrył całą ścieżkę, ledwo co widziałam gdzie idę. Wole wiosnę...kwiaty, ptaki i tyle zieleni. Warto marzyć by ujrzeć ten cudny widok.
Wracając do tematu:
Szłam tak bez celu. przez biały, zimny puch. Nagle coś rzuciło mi się w oczy. Coś czarnego. Nie trudno to coś zauważyć pośród białego śniegu. Podeszłam nieco bliżej. Tajemnicze coś oddaliło się...jak by uciekało.
Nagle pod nogami skończył mi się grunt. Zjechałam z krzykiem na dół urwiska.
Zatrzymałam się na czyść miękkim. Czymś przyjemnie ciepłym i miłym. Otworzyłam niewinnie oczy. Ujrzałam złote oczy jakiegoś wilka. Szybko odsunęłam się by ocenić sytuację.
-P...przepraszam- Wydusiłam z siebie.
Wilk okazał się tym czarnym czymś którego widziałam wcześniej. Wyglądał tak...tak dostojnie, porządnie i poważnie. Coś mnie uderzyło...nie dosłownie. Serce zaczęło mi szybciej bić...nie mogłam ponownie...nie...to nie może być.
-Nic ci nie jest?-Zapytała się. Policzki mi się lekko zarumieniły.
Czarny basior podniósł się z białego śniegu. Wytrzepał swoje futro z resztki białego puchu. Spojrzał się pytająco swoimi pięknymi, złotymi oczyma. Coś mnie ponownie uderzyło.
-Kim jesteś?- Zapytał się dostojnie...jak dla mnie
-J..ja jestem- Zabrakło mi języka w pysku.
-Wszystko dobrze?
-Tak...jestem Sakura- Wydusiłam z siebie. -A ty jesteś...?
-Death the Kid...alfa klanu wody.
-Miło mi- Uśmiechnęłam się nie wiedząc co dalej powiedzieć.
-Masz może jakieś stado...czy dom?- Drążył temat basior
-Jestem koczowniczą....poszukuje nowych umiejętności....i doznań- TE ostatnie słowo wymskło się z mojego pyszczka. Ugryzłam się przez to w język.
<Kid-kun? XD :3 >
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz