piątek, 5 czerwca 2015

Od Kayame CD Kanbana


Przyjrzałam się basiorowi podejrzliwie.
- Mówisz, że nie masz mocy? Ciekawe, jak tu się dostałeś
- Przepłynąłem
- Taaa, na pewno. Na pewno przepłynąłeś morze…
- Tratwą. Da się. Inaczej by mnie tu nie było– powiedział, patrząc mi prosto w oczy. Mimo tego widać było, że się nieco stresował
- Kłamiesz – warknęłam, przybierając pozycję bojową.
W sekundę później coś gwałtownie rzuciło mną do tyłu. Jakieś zaklęcie? Jedno jest pewne. To, że nie powinnam być wobec niego taka pobłażliwa.
I to, że nikt nie będzie mną poniewierać. I że w takich sytuacjach wstyd mam gdzieś.
Toteż natychmiast moje ciało ogarnął mrok.
I znów byłam gotowa do walki. Tym razem w gadziej postaci.
I co z tego, że moja magia bojowa była na poziomie zerowym. Dalej byłam smokiem z kłami, pazurami i tym wszystkim. I co z tego, że nie wyglądałam jakoś groźnie. Byłam dwa razy od niego większa. I miałam skrzydła.
Nie myśląc zbytnio przygwoździłam go do ziemi. Co on sobie myślał? Wszedł na teren obcego klanu i jeszcze myśli, że nic mu nie można zrobić? Gdyby nie jakaś powalona dyplomacja – już by dawno nie żył. A ja taplałabym się w jego krwi, czekając na moich smoczych braci, którzy z chęcią by ją wychłeptali i wyjedli świeże mięso. A potem użyli jego nędzne truchło do rytuałów, aby jego dusza nie zaznała spokoju po śmierci. Kochałam smoczy punkt myślenia, tą zwierzęcą brutalność, która była we mnie od początku mojego istnienia.
Poczułam przeszywający ból w prawej łapie. Zacisnęłam zęby, złapałam go drugą i trzasnęłam o ziemię. Ból wyparował. Stałam teraz nad nim. Był nieprzytomny, całkowicie zdany na moją łaskę. O bogowie, jak daleko się posunę w swoich czynach? Muszę uspokoić swoją żądzę. Mogę przecież doprowadzić do wojny. Złapałam go delikatnie w łapy i wzbiłam się w powietrze. Potrzebuję teraz uspokajającej aury mojego legowiska ukrytego w wysokich górach.

<Kanban? Z buta wjeżdżam!>

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz