środa, 10 czerwca 2015

od Sunny cd Sherlock'a

Siedziałam razem ze szczeniakiem w objęciach. Mały cały czas płakał i był strasznie wychudzony. Powoli wstałam i powiedziałam.
- Nie bój się, zaraz coś wymyślę.
Kulejąc, podeszłam do wiszącej sarny na sznurze. Była oblana trucizną,czułam to. Węszyłam, aby znaleźć dla młodego choć jeden kawałek nadający się do zjedzenia. Na lewym boku sarny zwisało mięso, może już nie świeże ale trucizna się jeszcze do niego nie dostała. Wyrwałam go szybko i podbiegłam do szczeniaka.
- Proszę, jedz - odparłam podsuwając mu kawał mięsa.
- A ty? - zapytał przerażony.
- O mnie się nie martw, poradzę sobie - uśmiechnęłam się do niego.
Chciałam koniecznie uratować szczeniaka, wiedziałam, że na to zasługuje.
- Tak siedzimy tu dwa dni, a ty mi nie powiedziałeś, jak się nazywasz? - zapytałam.
- Nazywam.... - szczeniak zawahał się. -  Nazywam się Liroy - odparł, próbując się uśmiechnąć.
- Ja jestem Sunny - wstałam i chciałam coś zrobić,by wyrwać się z tego miejsca. Rana na boku delikatnie się zasklepiła, ale jeden gwałtowny ruch i znowu zacznie krwawić.
Siedzieliśmy w jakby wielkiej misce, przed nami piętrzyły się 3 metrowe, gołe skały.
Nie było najmniejszej gałęzi,nawet korzenia by można było się jakoś wydostać.Próbowałam nawet podkładać kamienie pod ściany ale nic z tego.
Szczeniak siedział w przerażeniu, nie umiejąc się pozbierać.Nie dziwię mu się, sam jeden siedział tu dość długo.
Nagle spadły szczątki dzika.Ktoś je zrzucił w góry i poszedł.Na dziku znajdowały się ogromne ślady zębów jakiegoś chyba 2 metrowego stwora.Zwłoki pokrywały ''X'' zrobione pazurami, a głowa leżała niedaleko.
- Co to do cholery jest ! - zawarczałam zdziwiona i popatrzyłam na szczeniaka który patrzył na mnie osłupiałym wzrokiem.
,, Jeżeli takie coś nas zaatakowało, to mamy kłopoty"

Scherlock ?

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz