Spojrzałem na tajemniczego basiora, widząc minę Tauriel można było wywnioskować że nie zamierza pozwolić mu na nocleg w swojej jaskini. Usmiechnąłem się łobuzersko widząc wlepione oczy basiora w Tauriel, ona tego nie dostrzegała ale basior cały czas ukradkiem patrzył się na nią. Zachichotałem pod nosem i pchnąłem łapą basiora.
-Będzie spał w Świątynnej że tak powiem...celi - powiedziałem ale widząc minę basiora zaśmiałem się - będziesz tam traktowany jak król, nie martw się. Dobranoc Tauriel, jutro z samego rana przyjdziemy po ciebie.
-Jasne... - powiedziała po czym zniknęła w swojej jaskini
Spojrzałem na wadera dając mu do zrozumienia że ma iśc za mną, zaprowadziłem go do jednego z pomieszczeń w Świątyni, chyba na serio pomyslał że będzie w celi bo gdy zobaczył piękne pomieszczenie zdziwił się.
-Tylko nie myśl żeby coś ukraść, mieszka tutaj smok który całodobowo pilnuje Świątyni...ja nie żartuję, za godzinę do ciebie przyjdzie więc się nie przeraź - powiedziałem śmiejąc się
Wyszedłem ze Swiątyni i udałem się do swojej jaskini.
<Nastepnego ranka>
Obudziła mnie Arianna mówiąc że jakiś wilk stoi przed naszą jaskinią, był to ten sam wilk z wczoraj. Powiedział że wyszedł wcześniej ponieważ ten idiotyczny smok go zbytnio denerwował. Zacząłem się cicho smiać jednak po chwili spowazniałem ponieważ wiedziałem że czeka nas odpowiedzialna misja. Udaliśmy się do Klanu Everything pod jaskinię Tauriel, zatrudniła już kogoś żeby zaglądał do rannej klaczy, spojrzała ostatni raz tęsknie na swoją jaskinię po czym pobiegliśmy przez las.
<Kilka dni później>
-Mówiłam ci że to zdrajca! - krzyknęła Tauriel
-Nie widziałaś że spadł z tej skały...jesteśmy jakieś 2 kilometry nad poziomem morza...w tym sniegu jest w cholerę, spadła lawina, nie pamiętasz? Pomógł ci po czym sam spadł!
-A ja ci mówię...on to zaplanował, mam takie przeczucie - warknęła - no może nie że nas zdradził ale mam przeczucie że on żyje!
Zastanowiłem się chwilę, w końcu i tak mieliśmy rozbić obóz, więc w czasie kiedy Tauriel będzie to robiła mogłem udać się poszukać zaginionego wilka. Przewróciłem oczami i pomogłem znaleźc Tauriel szczelinę w górze która jak się okazało była jaskinią.
-Zaraz przyjdę, idę go poszukać - burknąłem
Tauriel skinęła głową, dmuchnąłem w łapy żeby je rozgrzać po czym wyleciałem z jaskini. Pomysł z lataniem nie był dobry ponieważ wiatr natychmiast mnie zniósł i stoczyłem się z górki spadając w dół. Złapałem się łapami skały żeby nie spać z całej góry i nie roztrzaskać się 2 kilometry niżej. Podciągnąłem się resztkami sił i zacząłem wołać basiora po imieniu, może mnie usłyszy. Wołałem tak jeszcze chwilę, gdy już traciłem nadzieję usłyszalem ciche wycie, pod śniegiem! A dokładnie pod moimi łapami. Zacząłem kopać, myślałem że zaraz odpadną mi łapy kiedy natrafiłem na futro wilka, tak to z pewnością był nasz nieudolny przewodnik. Pomogłem mu wyjśc i otrzepałem go ze śniegu.
-Mamy niezłe opóźnienie przez ciebie idioto - warknąłem - chodź, ciekawe co robi Tauriel
(Tauriel? Przepraszam że tak długo ;c )