- Never? - spytałem, a Servan zaczęła znów płakać
Było mi jej żal, biedna. Współczułem jej. Usiadłem obok niej.
- Wszytsko będzie dobrze ...
- Nie będzie ... - płakała
- Zostaniesz matką, wszystko się ułoży - spojrzała się na mnie i wytarła łzy - A ja wujkiem - uśmiechnąłem się
Servana wstała i przez chwile nic nie mówiła.
- Chcę na razie zostać sama, muszę przecież pomyśleć nad imionami, ale to chce zrobic sama
Uśmiechnąłem sie znó i wyszedłem.
Servana dokończ
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz