Uśmiechnąłem się szeroko,ale szczerze. Spojrzałem w jej niespokojne oczy.
-Ja też Cię kocham Claren.
Niespodziewanie ją pocałowałem. Wypuściła powietrze. Moja twarz była kilka milimetrów od niej. Przytuliłem ją. Jej usta odnalazły moje. Już odważniej,ale z takim uczuciem jak bym miał się zaraz rozpłynął a ona została by sama. Uśmiechnąłem się swoim standardowym olśniewającym pogodnym uśmiechem.
-Zostaniesz moją partnerką?
<Claren?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz