Schyliłem lekko swój łeb pod ciężarem wadery. Odwróciłem się tak, że szczeniak prawie spadł na trawę. Kurczę, no przecież ona już nie była taka znowu mała... była już prawie mojego wzrostu, no może przesadzam. Była prawie wzrostu Sakury, o! Od razu lepiej. Właśnie, Sakura... wadera z nieznanych mi powodów postanowiła odejść, dlaczego? Czy zrobiłem coś nie tak, żeby moja partnerka mogła mnie zostawić? Starałem się jak mogłem, żebyśmy byli rodziną, ale coś mi nie wyszło. Greoms za każdym razem widząc moją smutną minę, starała się mnie pocieszyć. No trzeba jej przyznać, że mistrzowsko się jej to udawało. Zaśmiałem się cicho odstawiając waderkę na ziemię. Merdnęła wesoło swoim ogonkiem rozglądając się w około, pewnie zastanawiała się co by tu zniszczyć.
-Greoms, uważam, że jesteś już na tyle duża, żebyś rozpoczęła nauki.
-Nauki? - Greoms przekrzywiła łebek - Czyli?
Zaśmiałem się, to pojęcie powinno być jej już znane, no ale co zrobić. Odchrząknąłem, żeby mała zdała sobie sprawę z tego, że jest to ważne.
-Powinnaś wreszcie opanować swoje moce, nauczyć się polować i podszkolić w historii tego Klanu. Prawdopodobnie nie zostaniesz Alfą - przyznałem smutno - Ale chciałbym, żebyś została Gammą, to też ważne stanowisko.
-A czemu nie Alfą? - zapytała gryząc jakiś patyk
-To skomplikowane... teraz po odejściu Sakury ja sam mam ograniczone prawa muszę przyznać, mogę się spodziewać tego, że niedługo ktoś wyzwie mnie na pojedynek.
Nie chciałem mówić tego, że nie zostanie Alfą ponieważ nie jestem z nią w sumie spokrewniony... Ale niedługo jej o tym powiem, nie mogę jej cały czas oszukiwać.
-To kiedy zaczniemy naukę?
-Jeśli chcesz, możemy nawet teraz - zaśmiałem się
(Greoms?)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz