Inni przyglądali się nowemu, a ja jak zwykle zignorowałem wszystko kładąc się na rozgrzanym kamieniu i przymykając oczy. Nie za wiele mnie on obchodził. Leżałem tak sobie wygrzewając, gdy poczułem jak ktoś zrzuca mnie ze skały. Zeskoczyłem gładko na ziemię i spojrzałem zabójczym wzrokiem na alfę za mną.
- Darkness, ty go oprowadzisz - stwierdził i niemalże natychmiast odwrócił ode mnie wzrok
Dopiero po chwili oderwałem od niego swój lekko wkurzony wzrok i zwróciłem się w stronę tego „nowego”. Był taki... zwykły. Normalny, dobrze zbudowany basior, ale bez żadnych znamion czy coś. Zbliżyłem się ciut do niego i westchnąłem. Po co niby mam go oprowadzać? Jakby sam nie mógł trochę pozwiedzać i się gdzieś przy okazji zgubić. I byłoby po problemie… Ruszyłem przed siebie, ale gdy zauważyłem, że ten nadal stoi w tym samym miejscu lekko odwróciłem łeb przez ramię.
- Idziesz czy nie? - prychnąłem i poszedłem przed siebie
Po chwili dołączył do mnie i podążał moimi śladami. Gdy byliśmy już wystarczająco daleko od reszty zwróciłem się do niego.
- Posłuchaj, pokażę Ci główne tereny i twoją jaskinię - zapowiedziałam ponurym tonem
Lekko potaknął głową, po czym zaczął rozglądać się uważnie po okolicy. Szliśmy tak w ciszy, gdy ten zaczął wypytywać o tereny. Westchnąłem ciężko, ale odpowiedziałem na wszystkie jego pytania. Po baardzo długim czasie wreszcie ruszyliśmy w kierunku jego jaskini.. Ale okazało się, że jest dosyć blisko niej. Miałem ochotę walnąć łbem w ścianę. Teraz to już jest większy problem. Już miałem go zastawiać sam na sam ze sobą, ale usłyszałem głośne burczenie w brzuchu. Zirytowany spojrzałem raz jeszcze w jego stronę, po czym machnąłem łapą by poszedł z mną. Trafiliśmy do na wpół pustej spiżarni. Rzuciłem w jego stronę kawałek soczystego, lecz surowego mięsa, a on spojrzał na mnie jak na dziwadło lekko przekręcając łepetynę. Mam rozumieć, że nie zje surowego? Ja nie mogę.. Chwyciłem w pysk kawałek i zabrałem do mojej jaskini. Basior poszedł za mną przyglądając się co robię. Przyrządziłem całe bardzo dokładnie, bo w sumie sam też chętnie zjem co nie co. Po dłuższym czasie było gotowe. Lekko zarumienione od ognia. Rozerwałem mięso na dwa kawałki tak aby dla niego zostało więcej, a sam usiadłem zajadając się w kącie. Co jakiś czas spoglądaliśmy na siebie. Byłem ciekaw, czy on też ma mnie za takiego mrocznego świra…
(Maron? Brak weny :c )
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz