niedziela, 22 marca 2015
Od Kiyoteru C.D. Uru
Schowałem szybko katanę, po czym rozwinąłem skrzydła.
- To w takim razie lećmy - powiedziałem, po czym zacząłem startować i bardzo szybko wznosić się w niebo, zrobiłem pętlę w powietrzu, po czym zwolniłem, aby nie zgubić członków klanu gdzieś daleko. Gdy wszyscy się wznieśli i zaczęli lecieć w stronę jaskini, spojrzałem na ziemię. Już nie było widać większych zniszczeń po wielkiej katastrofie, ale gdyby się bliżej przyjrzeć, to jakieś by się pewnie znalazły mniejsze. Lecieliśmy tak chyba ze dwie minuty, kiedy zauważyłem coś podejrzanego na ziemi.
- Chwila, coś muszę sprawdzić - powiedziałem do nich, po czym zniżyłem się trochę. Wyglądało to miejsce dość podejrzanie. Wylądowałem tam, po czym przyjrzałem się bliżej temu miejscu. Były tu jakieś martwe ciała wilków, różniących się niewiele od tamtych, które żeśmy zabijali. Ale właśnie problem w tym, że tu innych nie widzieliśmy. Skąd więc to może się wziąć?
Wróciłem do członków klanu, po czym opowiedziałem o tym, co zobaczyłem. Dziwiło mnie to dalej, tak samo jak kołkolubne wilki, które się pojawiły znikąd. Musiałyby umieć latać albo szybko pływać, aby się tu dostać, ponieważ na tej wyspie nie nie powinien żyć nikt inny niż cały nasz klan, ewentualnie z wyjątkami dla zwierzyny łownej i innych istot. Ale raczej tych wilków tu nie powinno być.
- Ciekawy przypadek - stwierdziła Izaline.
- To żyją tu jakieś inne wilki niż my? - zdziwiła się Uru.
- Też się dziwię - odpowiedziałem - Poza tym to mogło być coś więcej niż tylko wilki, które są uzależnione od kołków.
- Masz na myśli magię? - zapytała Izaline.
- Zgadza się, jednak to dość ogólne stwierdzenie. Trzeba ustalić, czy to się stało przypadkiem, czy celowo ktoś na nas to nasłał. Ale raczej to pierwsze.
<Uru? Izaline?>
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz