Posłałam mu groźne spojrzenie.
- To nie jest temat na dzisiaj. - syknęłam.
- Ale tylko odpowiedz. Potwierdź, lub zaprzecz - upierał się Nirrith.
- Powiedziałam, nie dzisiaj, okej? - warknęłam i obróciłam się w stronę piaskowej ściany. - kiedy skończy się ta cholerna burza?
Basior w odpowiedzi wzruszył bezradnie ramionami.
- Nie wiem jak ty, ale ja się chyba zdrzemnę...- powiedziałam cicho i ułożyłam się w rogu jaskini. Otuliłam się ogonem, a świetliki wróciły na swoje miejsce w mojej pawiej kitce. Spojrzałam na Nirritha, podkuliłam łapy i zamknęłam oczy. Szybko zapadłam w przyjemną drzemkę.
***
Gdyby nie coś puchatego przy moim nosie, pewnie dalej bym spała. Ale to coś tak drażniąco mnie smyrało po twarzy, że musiałam otworzyć oczy i wyrwać się z letargu. Widok ogona Nirritha pod moją głową mnie lekko przeraził, więc szybko odskoczyłam. Spojrzałam uważnie na basiora, który w najlepsze spał. Postukałam się po głowie. Ale zaraz, zaraz, która jest w ogóle godzina?
W jaskini panował półmrok, więc chyba musiało być już jasno na dworze.
Tylko jak rozwalić ścianę?
Podeszłam do basiora.
- Nirrith, wstawaj! - potrząsnęłam nim.
<Nirrith?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz