Bosz, co za wilk.
-Jasne, że nie. Chodzę tylko po tych terenach.
On jednak chyba nie był nasycony tą odpowiedzią. I dobrze. Czemu jednak nie może sobie znaleźć innej wadery? Od jakiegoś czasu spotykam Za dużo basiorów. W czasie mojej wędrówki nie spotkałam ani jednego basiora. Jednak... On był inny. Był moim charakterem. Gdy próbowałam odejść zagrodził mi drogę.
-Odsuń się. - powiedziałam szorstko.
-Tak sobie myślę... - zaczął kąśliwie, jednak nie dałąm mu dokończyć.
-Myślenie to niebezpieczne zajęcie. - weszłąm mu w słowo. Musiałam. Odepchnęłam go na bok, abym mogła przejść. Wracając nie odwracałam się za siebie.
<Luke? Jakaś reakcja?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz