- Może masz ochotę pobiegać? - spytałam, widziałam, że wilk jest smutny i chciałam go rozweselić
- Jakoś nie za bardzo - odparł smutno
- Boisz się, że przegrasz? Wymiękasz, stary?
- Odejdź - wilk zaczął się odwracać, ale zagrodziłam mu drogę. Pociągnęłam go lekko zębami za ucho.
- No chodź, co ci szkodzi?
- Nie chcę!
Usiadłam uparta naprzeciw niego.
- No dobra, skoro nie chcesz biegać to może opowiedz co się stało. Ulży ci.
- Skąd wiesz? - spytał z nadzieją
- Jestem mistrzem pocieszania, no już! Zamieniam się w słuch
<Thunder?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz