Już od tak dawna lecę... Już chyba nie dam rady.
Moje skrzydła opadały z sił, ja sam już straciłem wolę życia. Leciałem
nad tym cholernym oceanem... długo. Przestałem dawno liczyć dni i noce.
Najpierw przepłynąłem połowę łodzią, lecz ona poszła na dno po ataku
jakiegoś dziwnego zwierza. Teraz szybuję i resztkami nadziei otrzymuję
się na duchu. Mdleję. Nagle coś szarego wyłania się z nad horyzontu, a
nad tym krążą jacyś padlinożercy. Dostaję nową dawkę energii i kiedy
docieram do tajemniczego obiektu, którym okazuje się skała, a na niej
nieżywa sarna. Przepędziłem ptaki i sam zająłem się jedzeniem. Ale skąd
na skale sarna?! Klany... Jestem już blisko. Postanowiłem przespać noc w
odmętach krwi mojego obiadu. Następnego dnia po marnej regeneracji sił
oraz, wyruszyłem w dalszą drogę. Ku mojej uciesze, po godzinie dotarłem
na plażę. Rozglądnąłem się- tu było pięknie. Weszłem w głąb lasu. Po
chwili natknąłem się na Alfę.
- Kim jesteś- zapytał.
- Liberto- odpowiedziałem. I chcę dołączyć do Klanu Powietrza.
Basior przyglądał się mi przez chwilę, po czym odrzekł:
- Skąd o nas wiesz?
- Elfy poleciły mi waszą watahę.
<Kiyoteru>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz