Maron zachowywał się dosyć.. dziwnie. Wstał i jak zahipnotyzowany ruszył przez las na północ. Zdziwiona ruszyłam za nim. Zadawałam mu wiele pytań, ale on cały czas szedł z głową do przodu. Nagle zatrzymał się przy jakimś głazie. Dopiero teraz zauważyłam, że jego źrenice są niewyobrażalnie zwężone. Przyglądałam mu się chwilkę z zaciekawieniem, gdy ten zaczął odsuwać kamień. Po chwili trudzenia się spojrzała w głęboki tunel znajdujący się zaraz za skałą. Byłam coraz bardziej przerażona. Co mu się stało?
- Maron? - zapytałam odsuwając się z wystraszonym wzorkiem
Nagle jakby się ocknął. Spojrzała na mnie jakby dopiero się obudził. Był na wpół przytomny. Rozglądał się jeszcze chwilkę, po czym zwrócił się w stronę tunelu.
- Wybacz - szepnął prawie niesłyszalnie i znikł mi z oczu
Stałam tak jeszcze chwilkę wpatrzona w mrok przejścia. Było jeszcze wcześnie, więc postanowiłam na niego poczekać. Może wyjdzie w miarę szybo i wszystko mi wyjaśni. Położyłam się na pobliskim kamieniu wygrzewając się na słońcu w miękkim mchu. Leżałam tak trochę co jakiś czas przekręcając się na inny bok. Niestety basior nie wracał. Po dłuższym czasie zasnęłam jak szczenię po ciężkim dniu. Ocknęłam się dopiero na wieczór, a raczej coś mnie obudziło. Z głębi tunelu dało się słyszeć wołającego Marona. Bez najmniejszego namysłu wbiegłam do niego. Na szczęście nie był zbyt daleko. Leżał nieprzytomny zaraz za pierwszym zakrętem. Szturchnęłam go kilka razy, ale niestety nie obudził się. Miał na szyi coś dziwnego.. jakiś dziwny czarny klejnot połyskujący czerwonym blaskiem. Z ogromnym trudem wzięłam go na plecy i wyniosłam z tunelu. Robiło się powoli ciemno, a ja nie byłam zbyt silna. W sumie moja jaskinia nie byłą jakoś daleko. Uniosłam się na skrzydłach, ale o mało nie runęłam na ziemię. Cudem unosiłam się nad czubkami drzew. Po chwili byliśmy już nad moją grotą. Nie wylądowałam za bezpiecznie. Cała się podrapałam, ale na szczęście mu się nic nie stało. Wciągnęłam go do mojego mieszkania i położyłam na wygodnym legowisku. Sama nieźle się zadrapałam. Z pyszczka skapywała mi delikatnie krew, ale nie zwróciłam na to większej uwagi. Siedziałam przy basiorze póki się nie obudził…
(Maron?)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz