Przygryzłem dolną wargę. Nie mogła się dowiedzieć, że uciekam z mojej watahy...
- Jestem tu pierwszy raz. - powiedziałem ściszając głos. Czułem się trochę niezręcznie... O czym można rozmawiać z waderą z watahy? Siedzieliśmy obok siebie czekając, aż któreś z nas zacznie temat.
- Masz... jakąś watahę? - zapytałem niepewnie, ponieważ cisza już mnie zaczynała denerwować. Wadera próbując ukryć uśmiech i hm... radość odpowiada:
- Tak! Jestem alfą z klany Mysterious Thoughts.
Słowa próbowała odpowiadać obojętnie, jednak jej umysł mówił co innego.
- Aha. - odpowiedziałem. Chwila prawdy: dołączyć? Nie dołączyć? - Co byś zrobiła na moim miejscu: uciekałabyś przed wilkami, którzy mnie ścigają, została byś w watasze i patrzyła co będzie dalej, czy próbujesz po raz kolejny ich pokonać?
W chwili, gdy kończę pytanie sprawdzam moją ranę na biodrze. Jeszcze krwawi, przy mocniejszym dotknięciu - ale bywało ze mną gorzej.
Co odpowie?
<Inka?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz