Kiedy odprowadziłem Miru i Ronina do jaskini, położyłem przed nimi kolację po czym postanowiłem poszukać Hitachiego. Znając go, mógłby nawet nie wrócić na noc...Skałki to nie było najbezpieczniejsze miejsce. Znajdował się w on zachodniej części wąwozu, który został zniszczony przez trzęsienie ziemi. Teraz było to tylko gruzowisko, szczerze to nie miałem ochoty wyciągać na przykład spod kamulców zgniecionego szczeniaka...W ciągu kilkunastu minut byłem już na miejscu, wspinając się po skałach nawoływałem Hitachiego. Jednak gdy zaczęło padać, w sumie nie ułatwiało mi to poszukiwań, wręcz przeciwnie. Kamienie stawały się śliskie i łatwo można było z nich spaść.
-Hitachi! Gdzieś ty jest!? - krzyknąłem i spojrzałem w górę
Kilka metrów wyżej zauważyłem wspinającego się szczeniaka, ledwo sobie już radził. Co chwile kamyki osuwały się i musiał chwytać się czegoś innego.
-Hitachi! - krzyknąłem jeszcze raz a szczeniak spojrzał na mnie - Nie ruszaj się!
Szczeniak przestał się wspinać wyżej i wsadził łapę głębiej w szczelinę między kamieniami aby nie spaść, kilka sekund później byłem już obok niego, po drodze zwalając wiele kamieni w dół, wziąłem go w pysk i w momencie w którym miałem wspinać się wyżej kamienie runęły. Spadanie trwało jakby wieczność, a moment kiedy zwaliła się na mnie tona kamieni był niesamowicie bolesny, ale tylko przez chwilę. Po chwili nie czułem już prawie nic, traciłem czucie w kończynach.
-Tato! - Hitachi wykrzyknął przerażony - Nie umieraj! Tato! - wilczek wtulił się we mnie zapłakany
-Hitachi, jesteś drobny, przeciśniesz się między skałami..znajdź Terre i zawołaj ją tu... - po tych słowach straciłem przytomność, nie wiedziałem czy Hitachi pobiegł po Terre, czy też nie.
(Terra?)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz