Ledwo co oddychałam.
Czułam jak moja krew szybko upływa z mojego ciała.
Miałam mnóstwo ran na ciele, i bałam się nie tylko o Dhiren'a ale i o szczeniaki.
Nie wiedziałam co się stało kiedy je zostawiłam.
Bałam się że przeze mnie mogły zginąć.
Mimo że nie zawsze lubiłam szczeniaki, to te pokochałam najbardziej.
Pewnie to dziwne, ale zabiłabym się gdyby im się coś stało.
Po pewnej chwili zobaczyłam Dhiren'a.
Miałam zaskoczoną, wesołą ale i zarazem złą minę.
Byłam uradowana że mimo wszystko po mnie przyszedł, byłam zaskoczona że to zrobił ale byłam i wściekła że przyszedl narażać swoje życie dla mnie.
Chciałam krzyknąć :
- Co ty tu robisz głupku, ratuj siebie i szczeniaki !
Ale tego nie zrobiłam.
Poczułam ulgę, bo wiedziałam że szczeniaki są bezpieczne, jeżeli tu przyszedł.
Puściłam mu tylko delikatnie i dyskretnie oko, ostatnimi siłami.
- I co Idris, co teraz masz zamiar zrobić ? Hym? Może mnie utopić ? Albo poderżnąć gardło ? - krzyknęłam.
- Wiesz co mała, nie nie zrobie ani tego, ani tego. Zabije Cię własnymi łapami - odparł śmiejąc się chytrze.
Podszedł do mnie, upuścił sztylet a potem podniósł łapę z zakrwawionymi, wielkimi szponami.
Uśmiechnął sie i z całej siły podrapał mnie po policzku.
Syknęłam z bólu.
- Ty idioto ! - powiedziałam spokojnie czując spywającą krew po moim pysku.
Dhiren ?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz