Czułem się okropnie. Nie dość, że wstąpił we mnie ten cholerny demon którego wywołali moi rodzice, to jeszcze muszę patrzeć teraz na tego gada. Jakby ten dzień nie był już wystarczająco nie udany...Juliette wydawała się zażenowana naszym zachowaniem, nic dziwnego. Przecież za każdym razem kiedy spotykałem tego smoka miałem jakieś sprawy do niego...Prędzej czy później, musiał zacząć mną gardzić tak, jak ja gardzę smokami.
-Demon - smoczyca warknęła
Tym razem jej nie odpyskowałem, miała całkowitą rację. Ze spuszczonym łbem pobiegłem w stronę swojej jaskini. Słyszałem za sobą wołanie Juliette, jednak całkowicie je zignorowałem. Kiedy wbiegłem już do jaskini, wziąłem coś ostrego do łapy i podciąłem sobie żyły w obu łapach. Jednak rany po chwili się zrosły, spróbowałem z gardłem, nie dałem rady go przeciąć.
-Nie puścisz mnie od siebie, co? - powiedziałem jakby do siebie, jednak słowa były skierowane do demona - przywołałem Cię tylko raz i teraz jestem już twój? A gdyby Cię tak..wypędzić?
To jest to, nieważne czy stracę znaki czy nie, mogę być bezbronny. Miałem już dosyć tego demona. O wypędzaniu demonów co nieco wiedziałem, wyczarowałem na podłodze wielki znak odpędzający po czym zrobiłem wielkie cięcie na swoim ciele, krew obficie trysnęła opryskując znak. Po chwili cały znak był czerwony, a rana już się powoli goiła. Wziąłem do łapy jakieś zioła po czym cisnąłem nimi w krwisty znak, emanowało od niego zło. Bez wątpienia był to jeden z potężniejszych znaków jakie przywoływałem, chociaż nie byłem co do tego w 100% przekonany...ale na 1000% był najbardziej przerażającym znakiem. Sam nie wiem kiedy, zacząłem gadać jakieś niezrozumiałe dla mnie słowa, po chwili moje oczy zaszły mgłą i jakby straciłem świadomość.
Ocknąłem się na podłodze, po znaku pozostało tylko kilka kropli krwi. Nie czułem już w sobie demona, jednak ku mojemu zdziwieniu nadal wyczuwałem znaki. Odetchnąłem z ulgą, ale po kilku sekundach mój wzrok padł na coś niezwykłego. Tam gdzie przedtem był środek znaku, leżał teraz czerwono-biały wilk. Uchylił swoje powieki, spoglądając na mnie swoimi fioletowymi oczyma. Zamrugał nimi po czym spojrzał na mnie w triumfalnym uśmiechu. Niemożliwe, pomogłem demonowi przybrać postać..wilka?
(Juliette? Ty sobie odpisuj CD ja idę robić formka dla ''wilka turysty z Azji'' Fil kocham Cię xD)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz