Westchnąłem trochę zazdrosny o tego całego ducha, czy wilka.....mniejsza.
Popatrzyłem na niego z obrazą, ukazując mu złowieszcze spojrzenie.
Wilk się tylko zaśmiał wrednie.
Wadera stała i tuliła się do niego coraz mocniej, a mnie chwytało obrzydzenie.
- Już skończyłaś ? - odparłem wrednie.
- Takie przytulanie to gdzie indziej - odparłem, popatzryłem jeszcze raz na wilki i usiadłem na skale odwrócony tyłem.
Demon, wyrywał się z mojego ciała, by zabić te nędzne duszki.Ale nie pozwoliłem mu.Mimo wszystko to ja miałem nad nim kątrole i to właśnie ja pozwalałem mu zabijać.Ten demon to moje drugie JA, to połoczenie wszytskiego złego z piekieł oraz świata zmarłych.
Popatrzyłem jednym okiem w stronę wadery, która już nie przytulała się do niego tak bardzo, gdy przestałem patrzeć.
Najwidoczniej chciała wzbudzić moją zazdrość.Udało jej się to.
jednak wiedziałem że gdy demon zaatakuje zabije i ją i jej ,,Kolegów", dlatego właśnie nad nim panuje.
- Już koniec popisów ? - mruknąłem do wilków.
Sombra?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz