środa, 17 września 2014

Od Terry CD Dhiren'a

Szłam z dziećmi.
Musiłam poszukać Dhiren'a bo byłam strasznie wykończona i źle się czułam.
Weszliśmy do lasu, było jeszcze w miarę jasno.
Poszukiwaliśmy basiora, może coś go dopadło albo zapragnął przygody.
Mniejsza, dzieciaki strasznie tęskniły.
- Terra, gdzie tata ? - pytały co chwilę.
- Zaraz go znajdziemy - odpowiadałam z uśmiechem, udawając że tata poszedł poszukać zabawek.
Kiedy usłyszałam szelest, podeszłam bliżej odsuwając krzaki.
Nie zdążyłam się obronić, kiedy za krzaków wyskoczył obcy czarny wilk i ugryzł mnie w szyje tak by nie uszkodzić tętnicy.
Upadłam na ziemię próbując się bronić.
Wilk chciał zaatakować młode, ale biłam mu sztylet w łapę. - Zostaw szczeniaki, gnojku !
- Uciekajcie Hitachi, prowadź ich do jaskini ! - odparłam ostatnimi siłami.
- A ty Terra ? - zapytały prawie płacząc.
- Ja sobie poradzę, uciekajcie ! - krzyknęłam i straciłam przytomność.
~Po 3 godzinach ~
Obudziłam się.
Niestety nie w moich stronach.
Było ciemno, wszędzie leżały kości a na ścianach były wielkie plamy krwi.
Nic nie widziałam, ale wiedziałam żę na czymś siedzę i jestem przywiązana czymś bardzo bolesnym.
Nagle zam ną pojawił się owy tajemniczy wilk.
- Hej, skarbie - odparł śmiejąc się wrednie.
- Hej, Gówniarzu - zrobiłam głupi uśmieszek.
- Terra spokojnie - odparł śmiejąc się nadal.
- Ty...ty mnie znasz ? - zapytałam z wielkim zdziwieniem.
- Tak i nawet nie wiesz jak bardzo - zdjął kaptur z głowy.
O bosze!
- Idris, ty palancie - chciałam go zagryżć.
Jeżeli czytaliście moją historie, to wiecie o co chodzi.
- Nie zabiłaś mnie kochanie - uśmiechnął się szepcząc mi do ucha.
- Co....ja ?! - wyrywałam sięz krzesła jak mogłam by zdrapać mu z twarzy jego głupią minę.
- A teraz, dokończe to co chiałem kiedyś zrobić - odparł wyciągając sztylet i wbijając mi po kolei do łap.
Po chwili ogromnego bólu, wszytskie 4 sztylety miałam w łapach.
- To się zabawimy ! - odparł, wyciągnął kolejny sztylet.
Wbił mi go w jeden bok.
Gdy zrobił sobie przerwe w tortórowaniu, wyglądałam jak nieboszczyk.
Pokrwawiona, z licznymi ranami na ciele.
Ostatnimi siłami zdążyłam ci cicho wyszeptać ostatnie łowa.
- Jednak sobie nie poradzę sama - i straciłam poraz kolejny przytomność z upływu krwi.
Dhiren ?

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz