- Wierzę... - powiedziałam łamiącym się głosem. - I wiem, kim jesteś i się nie boję ciebie. To... To nie chidzi o ciebie.
- Nie wierzę ci. - powiedział. Mógł mi nie wierzyć...
- Czy jedyną szansą na odzyskanie ciebie, to wyjawnienie mojej przeszłości? - zapytałam po dłuższej chwili zastanowienia.
- Tak. - powiedział i usiadł naprzeciw mnie. Przykuliłam uszy i przywrócił gniew.
- Na tym polega twoja miłość? Na szantażu? Na naciskaniu na mnie, aż powiem ci wszystkie mije sekrety?! - prawie krzyczałam. - W takim razie powiem ci. Zostałam zgwałcona! ZGWA-ŁCO-NA! Kiedyś, 3 miesiące temu. To chciałeś wiedzieć, chciałeś wydusić ze mnie prawdę?
Wróciły przeżycia, których słowami ująć nie mogę. Jestem zła, że aby odzyskać jego muszę mu o tym powiedzieć.
- TO JĄ MASZ! I NIE PATRZ TAK NA MNIE! JEDYNYM SPOSOVEM, ABYŚ UWIERZYŁ BYŁO POWIEDZENIE PRAWDY! A teraz odemnie odejdź, bo się mną brzydzisz. Brzydzisz się mną i mojej prawdy, bo chciałeś ją wiedzieć. I nie, nie boję się ciebie, bo cię kocham. Nie interesuje mnie twoje drugie TY, interesuje mnie prawdziwy Thunder. - zaczęłam krzyczeć, aż moje słowa z jednego na drugie zmieniało się na syknięcia i szloch. Odeszłam od niego i usiadłam na końcu skarpy tak, że mogłabym wejść w powietrze i spaść z niej, takie igraszki. Zresztą, nie mam już żadnych tajemnic, moje życie nie ma sensu a Thunder zaraz ucieknie.
Życiowe. Chociaż pewnie tk zaraz ja ucieknę, ale z tego świata.
( Thu? Lubię chisteryzować XD)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz