Wiatr wiał straszliwe, wokół mnie popioły i na pół żyjące wilki z wielkimi ranami. Możliwe, że przez moją "śmierć" mi nic się nie działo. Szłam tak przed siebie patrząc na odporne wilki, które chciały ratować swoich już martwych bliskich. Być może całe szczęście, że nikogo bliskiego mi nie widziałam wśród martwych, ale czułam ból, zmartwienie, że jeśli ich tu nie ma, chociaż żyją już nigdy ich nie zobaczę. Mgła pełzła w moją stronę, więc przyspieszyłam. Przeskoczyłam rzekę po kamieniach i popędziłam przed siebie. Dobiegłam do granicy klanu i spojrzałam się na klan wody. Nad nim widniała dziwna mgła, która jedynie uczepiła się tego miejsca. Czyli to nie tylko u nas ... . Musiałam dostać się na klan powietrza lub mysterious thoughts, albo na reszti z klanu blue dreams żeby jak najdalej być od tej zarazy. Przeteleportowałam się na KMT. Gdy byłam już za wszelką granicą wilczych klanów odbiegłam i skryłam się w jaskinie. Jednak i tam dopadła mnie mgła.
-Kilka dni później-
Zgłupiałam zostawiając wszystkich samych! Co ja sobie myślałam? Czemu nikomu nie pomogłam, a sama uciekłam? Powinnam im pomóc. Wróciłam do rodzinnego klanu, ale już nikogo tam nie zauważyłam. Zginęli ... wszyscy. Nagle wyczułam czyjąś obecność niedaleko siebie. Ruszyłam w tym kierunku. Odczuwałam żywą istotę, czyli nie tylko ja przeżyłam! Schowałam się za jeszcze żyjącym krzewem i zaczęłam przypatrywać się wilkowi, który po chwili zniknął. Nadal wyczuwałam energię życiową, ale nigdzie tego wilka nie widziałam. Po chwili leżałam przewrócona na grzbiecie. Spojrzałam się w górę i zobaczyłam Kanbana.
- Idioto! Nie strasz mnie tak! - wydarłam się na niego i go odepchnęłam
Basior spojrzał się na mnie pytająco i warknął. Po chwili zostałam przez nie widzialne coś związana.
- Czy mi się znamy czarnowłosa?
Czarnowłosa? Po tym pytaniu łapą zgarnęłam swoje włosy do przodu i im się przyjrzałam. Czarne. Spojrzałam się na Kanbana i mruknęłam zdenerwowana.
- Nad znakami władasz, kilkanaście ich tam pamiętasz, a mnie to nie poznajesz?! To ja Ju - krzyknęłam
Zauważyłam, że nie tylko wygląd mi się zmienił, ale również głos. Basior wpatrywał się we mnie podejrzliwie. Westchnęłam patrząc się już na niego zirytowana, a ten się zaśmiał.
- Co ci się stało? Farbowanie futra czy co? - po chwili przybrał poważny wyraz twarzy - A tak wgl gdzie ty się podziewałaś?
- Ulotniłam się stąd - zarumieniłam się lekko, a po chwili posmutniałam - Widziałeś może moich krewnych? - basior odpowiedział tylko kiwnięciem głowy na 'nie"
Kanban?
-Kilka dni później-
Zgłupiałam zostawiając wszystkich samych! Co ja sobie myślałam? Czemu nikomu nie pomogłam, a sama uciekłam? Powinnam im pomóc. Wróciłam do rodzinnego klanu, ale już nikogo tam nie zauważyłam. Zginęli ... wszyscy. Nagle wyczułam czyjąś obecność niedaleko siebie. Ruszyłam w tym kierunku. Odczuwałam żywą istotę, czyli nie tylko ja przeżyłam! Schowałam się za jeszcze żyjącym krzewem i zaczęłam przypatrywać się wilkowi, który po chwili zniknął. Nadal wyczuwałam energię życiową, ale nigdzie tego wilka nie widziałam. Po chwili leżałam przewrócona na grzbiecie. Spojrzałam się w górę i zobaczyłam Kanbana.
- Idioto! Nie strasz mnie tak! - wydarłam się na niego i go odepchnęłam
Basior spojrzał się na mnie pytająco i warknął. Po chwili zostałam przez nie widzialne coś związana.
- Czy mi się znamy czarnowłosa?
Czarnowłosa? Po tym pytaniu łapą zgarnęłam swoje włosy do przodu i im się przyjrzałam. Czarne. Spojrzałam się na Kanbana i mruknęłam zdenerwowana.
- Nad znakami władasz, kilkanaście ich tam pamiętasz, a mnie to nie poznajesz?! To ja Ju - krzyknęłam
Zauważyłam, że nie tylko wygląd mi się zmienił, ale również głos. Basior wpatrywał się we mnie podejrzliwie. Westchnęłam patrząc się już na niego zirytowana, a ten się zaśmiał.
- Co ci się stało? Farbowanie futra czy co? - po chwili przybrał poważny wyraz twarzy - A tak wgl gdzie ty się podziewałaś?
- Ulotniłam się stąd - zarumieniłam się lekko, a po chwili posmutniałam - Widziałeś może moich krewnych? - basior odpowiedział tylko kiwnięciem głowy na 'nie"
Kanban?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz